ولسمشر Donald Trump په دې میاشت کې د ایران سره د یو احتمالي ډیپلوماټیک تړون د signal ورکولو او د دې هېواد پر وړاندې د نظامي حملو د اجازه ورکولو ترمنځ د یوې تضاد لرونکې کړنلارې غوره کړې ده [1, 2].
دا ناپایداري په داسې حال کې رامنځه کیږي چې امریکا او ایران د سختو کړکېچونو له یوې دورې تېریږي، چیرې چې د بشپړې جګړې خطر نړیوال ثبات او د انرژۍ بیې تر ګواښ لاندې کوي.
راپورونه ښيي چې امریکا پر ایران حملې پیل کړې دي، ځکه ټرمپ د امریکا د پوځ د یو هلیکوپټر د autopilot ټکر لپاره ایران जबाबوار کړی [4]. خو نور راپورونه وړاندې کوي چې ټرمپ د نورو حملو ګواړانه کوي، پرته له دې چې کومه تایید شوې نظامي کړنه ترسره شوې وي [3]. دا تضاد په سیمه کې د امریکا د ځواکونو د اوسنی عملیاتي حالت په اړه د ناڅرګندتیا ته اشاره کوي.
ټرمپ د خپلې کړنلارې د بیانولو لپاره سخت措 rhetoric کارولی دی. ټرمپ ویل: "زه به ایران په بمبونو وویشم" [2]. د 2026 کال د جون په 10مه، هغه خپله لهجه لا زیاته سخته کړې او ویې ویل چې هغه "ک可能会 د حملو سره دوام ورکړي" [3].
سره له دې نظامي ګواړانو، ځینې راپورونه ښيي چې ولسمشر د ډیپلوماټیک حل لارې لپاره دروازه خلاصه ساتي [1]. دا بدلون په داسې وخت کې راغی چې دواړه هېوادونه د دریو میاشتو له جګړې سره مخ دي [5].
قانوني څانګې هڅه کړې چې په دې زیاتېدونکي وضعیت کې مداخله وکړي. د 2026 کال د جون په 3مه، د استازو مجلس (House of Representatives) د جګړې د واکونو په اړه یو قرارداد وړاندې کړ [5]. د مجلس یو unnamed غړی ویل: "موږ باید د ایران پر وړاندې د امریکا نظامي کړنې ودروئ" [5].
اوسنی ستراتیژیک پلان د 'maximum pressure' او د مذاکراتو د ناڅاپي فرصتونو یو مخلوط ښکاري. که څه هم ادارې ځینې ځانګړو پېښو ته نظامي ځوابونه ورکولو ته اجازه ورکړې، خو د تړون لپاره د دروازې خلاصه ساتل د داسې Prolonged conflict څخه د ډارنېدلو نښه ده چې کولی شي پر کورنی اقتصادي عواملو اغیز وکړي [6].
“"زه به ایران په بمبونو وویشم."”
د ادارې دا بدلېدونکې کړنلاره، چې یو ځل نظامي تهاجم او بل ځل ډیپلوماټیک signal ورکوي، د یوې داسې ستراتیژۍ نښه ده چې هدف یې ایران د یو ګټور تړون کولو ته مجبورول دي. خو د استازو مجلس د جګړې د واکونو د قرارداد وړاندې کول ښيي چې د اجرائيه څانګې د مجلس له رسمي تایید پرته د جګړې د ترسره کولو پر وړاندې کورنی سیاسي کړکېچ زیاتیږي.
