ولسمشر ډونالډ ټرمپ وویل چې هر هغه هستیاي تړون چې هغه به له ایران سره پرې عمل وکړي، به د ۲۰۱۵ [1] کال د اوباما د دور تړون څخه په بنسټیز ډول توپیر لري.
دا څرګندونه په ډیپلوماټیک ستراتیژۍ کې د یو بدلون نښه ده، ځکه چې اداره غواړي خپل چلند د تهران په اړه د امریکا د پخلايو بهرنیو پالیسیو څخه جلا کړي. د Joint Comprehensive Plan of Action د چوکاټ په ردولو سره، ولسمشر هڅه کوي د مذاکراتو لپاره یو نوی معیار رامنځه یسابه کړي چې د هغه په باور د تېرو ناکامیو څخه ډارن وي.
ټرمپ وویل چې امریکا به داسې کومه تلافی ونه مانه چې د پخلاګو هڅو په څیر وي. هغه وویل چې یوازې прием وړ پایله دا ده چې "یا یو لوی او معنی لرونکی تړون وي او یا هیڅ تړون نه وي" [2]. دا موقف ښیي چې که شرایط د هغه د یوې ډیرې محدودوونکي تړون ځانګړو اړتیاوو ته ځواب نه وي، هغه چمتو دی چې د مذاکراتو له میز څخه تلاپ شي.
هغو کسانو ته چې د داسې تړون د امکان په اړه پوښتنې کړې، ټرمپ د خپلو مخالفینو نظریات رد کړل. ټرمپ وویل: "نو د هغو بېسارو (losers) خبرو ته غوږ نیول نه کړئ، چې د هغه شي په اړه نیګاټیو خبرې کوي چې په اړه یې هیڅ معلومات نه لري" [3].
د ۲۰۱۵ [1] کال تړون، چې د اوباما د ادارې تر pemerintahan لاندې لاسلیک شوی و، د sanctions relief (سنکشنونو د لګښت کمولو) په بدل کې د ایران د هستیاي وړتیاوو محدودولو ته تمرکز درلود. ټرمپ ویلي چې اصلي تړون ناقص و او د هستیايي وسلو د جوړولو په وړاندې یې کافي ساتنه نه وړاندې کوله.
ولسمشر د اوباما د دور نسخې ته د یو غوره بدیل په توګه د احتمالي نوي تړون وړاندې کولو سره، هڅه کوي چې د سیاسي مخالفینو نیګاټیو څرګندونې مخنیوی کړي. اداره دا نظر لري چې د یوې تلپاتې او تصدیق شوي تړون ترلاسه کولو لپاره، چې هم هستیايي او هم غیر هستیايي اندېښنې پکې حل شي، یو ډیر سخت مذاکراتي چلند اړین دی.
“یا یو لوی او معنی لرونکی تړون وي او یا هیڅ تړون نه وي.”
دا چلند د 'maximum pressure' (تر ټولو زیات فشار) ډیپلوماټیکې ستراتیژۍ ته د یو حرکت نښه ده. د ۲۰۱۵ کال د چوکاټ په بشپړه توګه ردولو او د یو جامع تړون یا هیڅ تړون ترمنځ د دوهګانې انتخاب وړاندې کولو سره، اداره د ډیپلوماټیک سقوط ګواښ څخه ګټه پورته کوي ترڅو ایران مجبور کړي چې د پخلا JCPOA له محدودیتونو څخه بهر امتیازات ورکړي.
