ولسمشر Donald Trump د 2026 کال د جون 11 په نېټه اعلان وکړ چې له ایران سره به ژر تر ژره د سولې تړون لاسلیک شي [1].
دا اعلان د نړۍ د یوې له تر ټولو ناپایدارو سیمو څخه د امریکا د بهرنیو چارو په پالیسۍ کې د احتمالي بدلون ته اشاره کوي. که دا تړون realize شي، نو کولای شي نړیوال د انرژۍ بازارونه ثبات پیدا کړي او د واشینګټن او تهران ترمنځ د مستقیمې نظامي جګړې خطر کم کړي.
ټرمپ وویل چې دا تړون به سوله راولي او د هرمز تنگې (Strait of Hormuz) بیا پرانیستل به پکې شامل وي [2]. هغه دا هم وویل چې دا تړون به پر ایران هستяيي محدودیتونه لګانه [2]. د ولسمشر دا اعلان د هغو reports سره یوځای شو چې ویل یې هغه د ډیپلوماټیک پروسې د اسانتیا لپاره پلان شوي هوایي حملې لغوه کړې [3].
په هرصورت، د تړون لپاره ټاکل شوی وخت لا هم د بحثونو نقطه ده. سره له دې چې د امریکا ولسمشر تړون ته د نږدې یا imminent په توګه اشاره کړې، د ایران چارمندانو بل نظر وړاندې کړی دی. تهران وویل چې د تړون لپاره هیڅ ثابت مهالوار یا schedule نشته [4].
دا تضاد د دواړو هیوادونو ترمنځ په مذاکراتو کې د تکرار شویو tensione های ته اشاره کوي. د امریکا اداره د دې کړکېچ د چټکې حل کېدو signal ورکوي، پداسې حال کې چې د ایران استازیتوب کوونکي د شرایطو د نهایتي کولو په اړه یو احتیاطي یا مبهم موقف ساتي.
سره له دې چې د مهالوار په اړه اختلاف شته، خو د ولسمشر د هرمز تنگې باندې تمرکز ښيي چې د بحري امنیت د وړاندیز شوي تړون یو اصلي ستون دی. دا تنگه د نړیوالو تېلو د لېږد لپاره یو حیاتي نقطه ده او د نړیوالې تجارت لپاره د دې ثبات یو لومبت اولیت دی [2].
“ټرمپ د 2026 کال د جون 11 په نېټه اعلان وکړ چې له ایران سره به ژر تر ژره د سولې تړون لاسلیک شي.”
د امریکا او ایران د بیانونو ترمنځ خالي ځای په ډیپلوماټیک پروسه کې د همغږۍ نشتیا ښيي. پداسې حال کې چې امریکا د خپل قوت او ثبات د ښکاره کولو لپاره د یوې definitive ګټلېدونکي تصویر وړاندې کوي، د ایران حکومت د مهالوار د تایید څخه انکار ښيي چې شاید کلیدي شرایط لا هم په مذاکراتو کې دي یا تهران د نورو امتیازاتو ترلاسه کولو لپاره له دې ناپایدارۍ څخه ګټه پورته کوي.
