پresident ډونالډ ټرمپ شنبه اعلان کړ چې د امریکا او ایران ترمنځ د سولې یو چوکاټ د یکشنباره، د جون د 14 نېکې په ورځ لاسلیک کېدو لپاره پلان شوی دی [1].
دا تړون د ایران سره د روانې جګړې د پایپلا او د هرمز تنگې د بیا खुल کېدو هدف لري [3, 5]. دا اوازې د تېلونو لپاره یو مهم نړیوال ترانزیټ نقطه ده، او د دې تړلنې نړیوالو انرژي بازارونو او بحري امنیت ته زیان رسولی دی.
ټرمپ وویل چې تړون به سبا لاسلیک شي [3]. دا اعلان په داسې حال کې وړاندې کېږي چې اداره د دښمنۍ لپاره یو ډیپلوماټیک حل لټوي، یو داسې ګام چې په سیمه کې د ثبات لپاره به یو مهم بدلون وي.
خپله، د وخت مهالواره لاهم د بحث موضوع ده. ایرانیو چارواکو وویل چې دا به سبا نه وي [2]. د BBC له报道ानुसार، ایرانیو چارواکو ویلي چې د لاسلیک لپاره دقیق تاریخ لا پریکړه نه ده شوې [2].
دا تضاد د سپین کور د عامه مهالواره او په ځمکه د ډیپلوماټیک واقعیت ترمنځ یو ډول کړکېو رامنځته کوي. سره له دې چې ټرمپ د دې کړکېچ د چټکې پایلې ته اشاره کړې، خو د تهران له خوا د تایید نشتون ښيي چې د چوکاټ وروستۍ جزئیات شاید لا هم په مذاکرو کې وي.
که چیرې تړون د پلان سره سم پر وړاندې شود، توقع کیږي چې سپین کور به د لاسلیک د ځایه او جزئیاتو په اړه اعلان وکړي [1, 2]. وړاندیز شوی چوکاټ په سیمه کې د شدیدې جيوپولټیکي کړکېو او نظامي پوPosture له یوې دورې وروسته وړاندې شوی دی.
“"تړون به سبا لاسلیک شي."”
د امریکا او ایران د بیانونو ترمنځ تضاد د تړون د اجرا په اړه د لوړ volatility (ناثابتي) په اړه اشاره کوي. پداسې حال کې چې امریکا عامو خلکو ته په مذاکراتو کې د یوې definitive ګټلېک نښې ورکوي، د ایران لخوا د نېکې د تایید رد کول ښيي چې یاي 条件ات لا نه دي ټاکل شوي او یا هم وخت د ډیپلوماټیک فشار لپاره کارول کېږي. د هرمز تنگې باندې تمرکز دا څرګندوي چې اقتصادي ثبات او د انرژۍ امنیت د دې ځانګړي د سولې چوکاټ اصلي Schubkraft (محرکان) دي.
