ډونالډ ترمپ هڅه کوي چې د ایران په وړاندې د خپلې پالیسۍ پایله په خپله اړووه، سره له دې چې په ځمکنیو واقعیتونو باندې یې کنټرول نشته [1].
دا کړکېچ د پخواني 대통령 د ګټې د इच्छوي روایت او د سیمې د حقیقي جيوپولیتیکي منظره ترمنځ یو احتمالي خالي ځای ښیي. که چیرې دا ستراتیژي سیمهییز شرایط په پام کې نینې، نو کېدای شي په منځني ختیځ کې د ننګړتیاوې او ناثباتۍ لامل شي.
میګي هابرمن ویل چې ترمپ شاید د ایران سره د تعامل ننګونه کمه اندازه کړې وي. تحلیل وړاندیز کوي چې پخواني 대통령 دغه وضعیت داسې لیدلی چې یو داسې gamble (قمار) دی چې هغه یې کنټرولول شي، چې دا د 90 میلیونه نفره اړخ لرونکي ملت د مدیریت پیچلتیاوو ته په سختۍ پخپله یو تضاد دی [1].
راپورونه ښيي چې که څه هم ترمپ ډیری وخت هڅه کوي چې پیښاتونه د خپلې خوښې مطابق اړووه، خو په ایران کې حقیقي واقعیات د دغې تګلارې سره مقاومت کوي [1]. دا جلاوالی وړاندیز کوي چې پخوانۍ 대통령 شاید د یوې ګټې اعلان کولو او له دې موضوع څخه د تېرو کېدو لاره لټوي، پرته له دې چې د تړون یا پالیسۍ د اوږدماحله ثبات په اړه فکر وکړي.
څارونکو ویل چې د ایرانیانګانو د نفوس کچه او داخلي ډینامیکونه د پیچلتیا یو داسې کچه رامنځته کوي چې د ساده ترانزاکشنال ډیپلوماسي (transactional diplomacy) له چوکاټ څخه بهر وي [1]. د دغو ځمکنیو واقعیتونو او د یو ځانګړي سیاسي روایت ترمنځ د همغږۍ لپاره مبارزه د هغه د تګلارې په ارزیابي کې یو مرکزي争议 (بحث) پاتې کیږي.
“ترمپ پیښاتونه د خپلې خوښې مطابق اړووه - خو په دې ځل ځمکنی واقعیات نه ټیریږي.”
د سیاسي روایت او جيوپولیتیکي واقعیت ترمنځ رغبه ښیي چې ډیپلوماسۍ ته یو ترانزاکشنال (معاملهګر) لاسلیک هغه وخت ستونزه پیدا کوي کله چې د ایران په څیر د یو لوی دولت داخلي ټولنیز-سیاسي ډینامیکونو سره مخ شي. دا خالي ځای ښیي چې د 'ګټې' روایت پسې راتلل ممکن د یوې پایداره او اوږدمهاله ډیپلوماټیکې حل لاره د ستراتیژیک ضرورت څخه مهم وګڼدل شي.
