پريسېډنت ډونالډ ټرمپ د سپین ماڼۍ څخه د ایران په وړاندې د امریکا د نوې پالیسۍ اعلان وکړ او ویې ویل چې هر راتلونکی تړون باید مهم وي [1].
دا اعلان د دواړو هیوادونو ترمنځ د روانو مذاکراتو او زیاتېدونکو tensione په څärت راغلی. د دې خبرو پایله کولی شي د خ ніж Oriente (Middle East) ثبات او د هستوي وسلو د خپرولو د مخنیو کولو د هڅو راتلونکی ټاکه کړي.
ټرمپ وویل چې له ایران سره تړون یا به یو لوی او معنی لرونکی وي او یا به هیڅ تړون نه وي [3]. د دې مذاکراتو د پایلې د ټاکلو لپاره، ول predsېډنټ وویل چې هغه د یوېسریز نوی اجرایي امرونه لاسلیکوي چې هدف یې د تهران پر وړاندې د فشار زیاتول دي [1, 3].
دا د 'maximum pressure' (اعلا فشار) ستراتیژي د مستقیمې جګړې له یوې دورې وروسته وړاندې وړاندې کیږي. جګړه د Feb. 28 څخه پیل شوه [4] او د امریکا د تجهیزاتو سخت زیانونه پکې لیدل شوي دي. له جګړې پیل以来، ایران د امریکا د ځواکونو لخوا operat شوي له 24 څخه ډیر MQ-9 Reaper ډرونونه له منځه وړي دي [4].
سره له دې tensione، ټرمپ وویل چې یو حل نږدې دی. هغه وویل چې دا وضعیت «ژر به پای ته ورسېږي» [2].
د سیمې نورو مشرانو هم دې ناثابتي ته ځوابونه ورکړي دي. آیت الله مجتبی خامنۍ وویل چې امریکا نور په Middle East کې خوندي پناه ځای نه لري [5]. پداسې حال کې چې ځینې راپورونه وړاندیز کوي چې امریکا د ایران پر وړاندې د نویو بریدونو پلان لري، نورې سرچینې اوسنی حالت د دفاعي حالت په توګه بیانوي [2, 5].
“له ایران سره تړون یا به یو لوی او معنی لرونکی وي او یا به هیڅ تړون نه وي.”
د ولت ریاست هڅه کوي چې د اجرایي اقداماتو او ډیپلوماټیک ګواښونو څخه ګټه پورته کړي ترڅو له تهران سره یو ډیر محدودوونکی تړون ترلاسه کړي. د انتخاب په توګه د 'معنی لرونکي' تړون یا هیڅ تړون وړاندې کول ښیي چې امریکا د فعالې جګړې پر مهال د پامانځي ډیپلوماسۍ پر ځای د یوې سختې التیماتوم (ultimatum) په ګټه قدم اخلي.
