ولسمشر ډونالډ ټرمپ له سپین کور څخه وویل چې هغه د ایران په وړاندې د متحده ایالاتو د پالسۍ په اړه وروستۍ پریکړه کوي.
دا پریکړه د روانو مذاکراتو او سیمه ییزې جګړې په څär کې嚟 شي، چې ښيي اداره کول د احتمالي سولې تړون او د پوکارې شوې پوځي فشارونو ترمنځ توازن څوري.
ټرمپ د ۲۰۲۶ کال د می ۲۹ په نیټه د ستراتیژۍ د نهایتي کولو لپاره Situation Room ته ننوتى [1]. دا ګام په سیمه کې د ناثاباتۍ له یوې دورې وروسته راغی، چې پکې داسې راپورونه وو چې امریکایي ځواکونو څار ګونه ایراني ډرونونه وویشتل [2]. د ولسمشر کړنلاره د ډیپلوماټیک پرمختګ او د紧张یت د زیاتوالي ترمنځ بدلونېدونکې وه.
د amounting میاشتې په پیلاو کې، ټرمپ اشاره وکړه چې متحده ایالات یو ډیر 공격ي حالت ته ځی. د ۲۰۲۶ کال د می ۱۹ په نیټه هغه وویل: "موږ د سولې د نوي وړاندیز سره سره، د ایران په وړاندې د یو بل لوی ضربې په اړه فکر کوو" [3]. دا بیان له هغه وروستیو راپورونو سره مخالف و چې اداره کول د ceasefire په لور پرمختګ کړی و.
د داسې یوې هڅې، چې Project Freedom په نوم یادېږي، له ۴۸ ساعتونو څخه په کم وخت کې توقف شو [4]. دا توقف هغه وخت رامنځه راغی کله چې ادارې خپل تمرکز په Situation Room کې د وروستۍ پریکړې په لور واړاوه. اوسنی ستراتیژیک پلان د Strait of Hormuz د احتمالي بلاک او د سولې د تړون د تعقیب ترمنځ توازن شاملوي [1].
ټرمپ وویل: "زه به اوس په Situation Room کې سره وګورم ترڅو وروستۍ پریکړه وکړم" [1]. سپین کور لا تر اوسه د پایله ایزو اجرایوي اقداماتو په اړه ځانګړي جزئیات یا د تهران سره د هر احتمالي تړون شرایط خپاره نه کړي.
“"زه به اوس په Situation Room کې سره وګورم ترڅو وروستۍ پریکړه وکړم."”
د 'وروستۍ پریکړې' لور ته د دې انتقال ښيي چې متحده ایالات د Project Freedom له تدریجي کړنلارې څخه لرې کیږي او د یوې definitive حل لور ته ځي. د 'لوی ضربې' ګواښونو او د سولې د تړون تعقیب ترمنځ د تګ راتګ په واسطه، اداره کول ستراتیژیک ابهام (strategic ambiguity) کاروي ترڅو ایران تر هغه وړاندې چې رسمي ceasefire لاسلیک شي، امتیازات ورکولو ته اړ کړي.
