ولسمشر Donald Trump په تړاو د سولې خبرو اترو panahon کې د امتیازاتو ترلاسه کولو لپاره په مکرر ډول د ایران پر وړاندې د نظامي اقدام ګواښونه وکړي او بیا له دې ګواښونو څخه تېر شي [1].
د ډیپلوماسۍ ته دا ناڅرتیا د امریکا د بهرنیو چارو د پالیسۍ په ثبات او د نظامي紧张ۍ د رښتینې احتمال په اړه شکونه پیدا کوي. دا ستراتیژي د تهران پر وړاندې د نفوذ ساتلو لپاره د لوړ فشار ګواښونو او بیا د ناڅاپي ځنډونو پر یو سیسټم تکیه کوي.
د راپورونو له مخې، ادارې د ایران د بمبنګ احتمال د یوې وسیلې په توګه کارولی ترڅو دا هېواد د روانو سوله-خبرو اترو پر مهال مجبور کړي چې امتیازات ورکړي [1, 2]. خو د ځینو څارونکو په باور، دې طرز د امریکا په پالیسۍ کې د یوې لړۍ د بدلونونو یا 'flip-flops' ته لاره هواره کړې [1].
د دې ستراتیژۍ په اړه بهرنی reactions وېشل شوي دي. The Independent وویل چې ایران په لویه کچه دا ګواښونه له پامه ایزي، ځکه ولسمشر په مسلسل ډول د نظامي خبرداریو او د سولې خبرو اترو د مهلونو د زیاتوالي ترمنځ بدلېږي [2]. په مقابل کې، دې کړنلارې د امریکا په حکومت کې کړکېچې پیدا کړې دي. Fox News وویل چې په سنا کې ډیموکراټانو د دې موضوع په اړه د GOP یووالی ته نقدادۍ کړې او یادونه یې کړې چې Senator Lisa Murkowski خپله موقف بدل کړې، چې دا د ایران د conflict په اړه د دوه ګونو ګوندونو د زیاتېدونکي فشار ښکاره کوي [2].
ځینې تحلیلګر د دې فشار کمپین د اغېزمنکې په اړه پوښتنې مطرح کړې دي. Bret Baier له Trump څخه وپوښتل چې آیا هغه د ایران د زغم وړایي کمه اندازه کړې ده، چې دا وړاندیز کوي چې شاید دا ستراتیژي یو غلط محاسبه-ګرۍ وه [2]. نورې نظريې دا مهالواره په بېله بڼه ستانوي. د Free Press یو ستون لیکوال وویل چې د احتمالي جګړې مهلت په مسلسل ډول زیاتېږي، او د وضعیت توصیف یې د یوې مدیریت شوې ځنډنې په توګه کړی نه د یوې نږدې جګړې په توګه [2].
دا بدلونونه په څو میاشتو کې رامنځه شوي، چې د 2024 کال په پیلاو کې پیل شول [1]. اداره لا هم د White House څخه خپل فعالیتونه ترسره کوي او هڅه کوي چې د زور ګواښ او د خبرو اترو له لارې د حل هدف ترمنځ توازن وساتي [1].
“ولسمشر Donald Trump په تړاو د سولې خبرو اترو panahon کې د امتیازاتو ترلاسه کولو لپاره په مکرر ډول د ایران پر وړاندې د نظامي اقدام ګواښونه وکړي.”
د ایران په وړاندې د امریکا اوسنیه ستراتیژي د ډیپلوماسۍ له دودي نورمونو څخه خروج ده، چې د ثابته فشار پر ځای یې ناڅرتیا ځای defer کړی. د بشپړې جګړې د ګواښ او د مهلونو د زیاتوالي ترمنځ د تګ راتګ له لارې، اداره د ایران د رهبرۍ رواني محدودیتونه ازمایي. خو د یوې ثابتې 'سوراخې کرښې' (red line) نشتوالی کېدای شي د امریکا د راتلونکو ګواښونو اعتبار کم کړي او د امریکا په سنا کې داخلي سیاسي ناثاباتي رامنځه کړي.





