پریزیډنت ډونالډ ټرمپ وویل چې اسرائیل به د متحده ایالاتو د ملاتړ او د هغه د شخصي مداخلت پرته نه موجوده وای.
دا څرګندونه د متحده ایالاتو پر نظامي او ډیپلوماټیک ملاتړ د اسرایلو د امنیتي تکیې په اهمیت ټینګار کوي. دا خبرې په داسې حال کې شوې چې اداره لا هم د واشنګټن او JRUSALEM ترمنځ پیچلې دوه اړخیزې اړیکې مدیریت کوي.
د اسرایلو لومړي وزیر بنجامین نتنیاهو ته په خبرو کې ټرمپ وویل چې دا اتحاد اړین دی. هغه په ځانګړي ډول د دولت د بقا تړاو د دې شراکت کې له خپل رول سره کړې [1].
ټرمپ وویل: "که زه نه وی، نو اسرائیل به نه وی" [1, 2].
دا څرګندونه پر هغې ستراتیژیکې تکیې تمرکز کوي چې اسرائیل د متحده ایالاتو له سرچینو څخه لري. د اړیکو د داسې ترتیبولو سره، پریزیډنت هغه نفوذ په ګڼه کې نیوو چې متحده ایالات یې په سیمه ایزو امنیتي ترتیباتو کې لري، دا یو داسې ګام دی چې هدف یې د دوه اړخیزې اړیکو د اوسنی حالت په اړه نتنیاهو ټکانول دي [1, 2].
دا خطاب د بهرنۍ پالیسۍ یو پراخ چلند منعکسوي چې چیرې پریزیډنت د ملي امنیت تضمینونه د ځانګړو رهبري پایلو سره تړي. دا ادعاء چې د دولت بقا د متحده ایالاتو ملاتړ ته تړلې ده، په عامه توګه د دې اتحاد د وړاندې کولو په طریقه کې یو څرګند بدلون ښيي [1].
“"که زه نه وی، نو اسرائیل به نه وی."”
دا څرګندونه د متحده ایالاتو او اسرایلو د اتحاد روایت له یوې متقابله ستراتیژیکې شراکت څخه د تکیې (وابستگیې) اړیکې ته بدلوي. د اسرایلو د بقا لپاره د شخصي заслуمتا د ادعاوې په کولو سره، ټرمپ اشاره کوي چې د متحده ایالاتو ملاتړ یو بې شرطه او دایمی رکن نه دی، بلکې په واشنګټن کې د رهبرۍ د ځانګړي طبیعت سره تړلی دی.
