ولسېر ډونالډ ټرمپ د دې میاشتې په پیلاو کې د NATO په وړاندې خپله ناهیله څرګنده کړه او د دې تړون په وړاندې د امریکا د ژمنو په اړه شکونه راپورته کړل [1, 2, 3].

دا څرګندې د امریکایي بهرنیو چارو په پالیسۍ کې د یو احتمالي بدلون signal ورکوي چې کولی شي د اروپا د امنیتي جوړښت不稳定 کړي. د تړون د بنسټیزو اصولو په پوښتنې سره، اداره د غړو هیوادونو باندې فشار eigenvectors کوي ترڅو خپل ستراتیژیک لومبیتین بدلون ورکړي.

دا څرګندې د سویډن په جنوبي برخه کې د NATO د بهرنیو چارو د وزیرانو د یوې غونډې سره یوځای شوې [1, 3]. په دې موده کې، ولسېر د پوځي ځواکونو د وتلو امکان ته اشاره وکړه او د Article 5، چې د تړون د ګډ دفاعي ماده ده، د اعتبار په اړه پوښتنې مطرح کړې [1, 2, 3].

د دې پیغامونو د رسولې په اړه راپورونه توپیر لري. یو روایت ښيي چې دا پیغام د بهرنیو چارو د وزیر Marco Rubio له لارې وړاندې شوی [1]، پداسې حال کې چې بل روایت وړاندیز کوي چې دا د NATO د سرپرست Mark Rutte له خوا رسول شوی [2].

د ادارې خپګان په لویه کچه د ایران په جګړه کې د اروپایي лидеانو د مرستې کولو د ناپذیرۍ له امله دی [2, 1]. دا کړکېچ د واشنګټن د ملګرو د contributions په اړه د توقعاتو او د اروپایي هیوادونو د غیر اروپایي جګړو کې د ګډون د اوسني ارادې ترمنځ د یوې زیاتېدونکېي خنډ ته اشاره کوي.

د ملاتړ د نشتوالي په اړه د ټرمپ تمرکز د تړون لپاره د یو transactional چلند وړاندیز کوي، چې په هغه کې د امریکا ساتنه د ځانګړو جیوپولیټیکي همکاریو پر بنسټ وي. دا کړکېچ هغه وخت شدت شوی چې بهرنیو چارو وزیرانو په سویډن کې د ټولیزې امنیتي راتلونکي په اړه د بحث لپاره راټول شول [1, 3].

“ولسېر ډونالډ ټرمپ د NATO په وړاندې خپله ناهیله څرګنده کړه او د تړون په وړاندې د امریکا د ژمنو په اړه شکونه راپورته کړل”

د Article 5 پوښتنې د دویمې نړیوالې جګړې څخه وروسته د امنیتي نظم لپاره یو بنسټیز ننګ وړاندې کوي. که امریکا د تضمین شوي امنیتي تامینونکي څخه یو شرطي شریک ته تبدیل شي، نو د NATO ملګري ښايي مجبور شي چې خپله دفاعي لګونه په چټيا زیات کړي یا د سیمه ییزو ګواړو د counteract کولو لپاره بدیل امنیتي ترتیبونه ولټوي.