ډونالډ ټرمپ په یو recent interview کې Axios ته ویلي چې د هغه د ولسري واکړو لپاره «هیڅ محدودیت» نشته [1].
دا څرګندې د اجرائیې واک په اړه یو مهم ادعاء دی، په ځانګړې توګه د جګړې د ترسره کولو او د نړیوالو تړونونو د عقد کولو وړتیا پرته له کومې محدودیت څخه.
ټرمپ د Axios د سپین کور رپورټر Marc Caputo سره د ایران په اړه د recent conflict په اړه خبرې وکړې [1]. هغه د امریکا او ایران ترمنځ د تړون ته د خپل پریککنې رهبرۍ او د خپل authority د کچې په توګه اشاره وکړه [1], [2].
ټرمپ وویل: «زما د واکړو هیڅ محدودیت نشته» [1].
ټرمپ د ایران سره د تړون شرایط د متحده ایالاتو لپاره د یو بشپړ ګټې په توګه بیان کړ. هغه دا تړون د «بېشرته تسلیمې» (unconditional surrender) په توګه توصیف کړ [2].
کله چې یې د خپل واک د ګټورې کولو څخه د ترلاسه شویو درسونو په اړه بحث وکړ، ټرمپ وویل: «ما لا تر اوسه هغه درس نه دی زده کړ» [3].
دا rhetoric د ایران سره د لوړې tensão او نظامي Engagement له یوې دورې وروسته راغلی دی. ټرمپ د conflict د حل لامل د نامحدود واک په توګه وړاندې کوي، چې په دې سره ځان داسې یو رهبر ښيي چې د دودیزو ډیپلوماټیکو یا قانوني خنډونو څخه تېریدو وړتیا لري؛ دا یو داسې موقف دی چې ډیری وخت د متحده ایالاتو په حکومت کې د checks and balances د ټکو او معیارونو سره مخالف وي.
“«زما د واکړو هیڅ محدودیت نشته.»”
دا څرګندې د 'unitary executive' تیورۍ په یو افراطي شکل باور ته اشاره کوي، چې چیرې ولسري په ملي امنیت او بهرنیو چارو کې نږدې مطلق اختیار لري. ټرمپ د ایران تړون د نامحدود واک په واسطه د بېشرته تسلیمې په توګه وړاندې کوي، چې په دې سره د ولسري محدودیتونو د دودي پوهېला ننګوي او وړاندیز کوي چې اجرائیه څانګه د نړیوالو بحرانونو پر مهال د قانوني یا قضایي نظارت پرته په خپل سر کار کولی شي.
