د امریکا ولسمشر ډونالډ ټرمپ وویل چې متحده ایالات به تر هغه وخته پورې پر ایران sanctions نه کموي ترڅو چې د اټومي تړون خبرې جاری وي [1].
دا دریځ د ډیپلوماټیکو هڅو په وړاندې تهران لپاره یو لوړ اقتصادي فشار ساتي. دا پریکړه ښیي چې ادارهتشن د ایران د اټومي پروګرام په اړه د یو مناسب تړون ترلاسه کولو لپاره اقتصادي isolation (جلاوالی) د اصلي وسیلې په توګه ګڼي.
ولسمشر ټرمپ وویل چې اوسنی پالیسي د دې لپاره ډیزاین شوې چې ډاډ ترلاسه کړي چې د جاریو خبرو پر مهال به ایرانی حکومت تر سخت فشار لاندې وي [1]. د لومړني تخفیف په ردولو سره، ادارهتشن غواړي د دې مخنیوی وکړي چې ایرانی حکومت پرته له دې چې لومړی substancial concessions (پام وړ امتیازات) ورکړي، ګټه ترلاسه کړي.
د sanctions د نه لیرې کولو دا پریکړه په داسې حال کې راغله چې مذاکره کوونکي د یو احتمالي اټومي تړون لپاره کار کوي [1]. د متحده ایالاتو ستراتیژي دې ته تمرکز کوي چې د تړون د وروستیو شرایطو د ټاکلو لپاره له اقتصادي محدودیتونو څخه ګټه پورته کړي، دا یو داسې ګام دی چې له پخلاو ډیپلوماټیکو کړنو سره توپیر لري چې د همکارۍ لپاره په تدریجي ډول تخفیفونه وړاندیز کولی).
که څه هم د اوسنیو مذاکراتو ځانګړي جزیات افشا شوي نه دي، خو ولسمشر وویل چې اړین فشار د ساتلو لپاره sanctions به پاتې وي [1]. دا کړنه د "maximum pressure" (حداکثري فشار) فلسفه په توګه بیانېږي، ترڅو ډاډ ترلاسه شي چې د ایران د رهبرۍ لپاره د غیر تطبیق قیمت لوړ پاتې شي.
“متحده ایالات به تر هغه وخته پورې پر ایران sanctions نه کموي ترڅو چې د اټومي تړون خبرې جاری وي.”
د فعالو مذاکراتو پر مهال د sanctions د ساتلو پریکړه ښیي چې متحده ایالات د چټک ډیپلوماټیک پرمختګ پر ځای د leverage (اثر او نفوذ) ته لومبیتوب ورکوي. د sanctions تخفیف د نږدې میز څخه په لیرې کولو سره، ادارهتشن دا signal ورکوي چې د اقتصادي فشار هر ډول احتمالي کموالی به یوازून د نوي اټومي تړون د وروستیو او تصدیق شویو شرایطو پر اساس وي، نه د خبرو پر مهال د نیک نیت په توګه.
