ولسمان ډونالډ ټرمپ یکشنبه ایران ته خبرداری ورکړ چې د لبنان کې خپل اتحادیان له ګډوډۍ څخه منع کړي، ګنې د متحده ایالاتو حملو سره به مخ شي [1, 2].
دا خبرداری داسې嚟ږي چې متحده ایالات او ایران په سوئس کې د یوې تفاهمMemorandum of Understanding په اړه مذاکره کوي. د پوځي اقدام په ګՁاره کولو سره، اداره غواړي چې پر تهران خپل نفوذ زیات کړي او د دې حساسو ډیپلوماټیکو خبرو پر مهال د لبنان د سرحدونو ثبات یقیني کړي [1, 2].
دا سختې څرګندې د جنوبي لبنان په وروستیو جګړو پسې شوې دي. ټرمپ ویل چې ایران باید خپلو سیمه ییزو Proxy ډلو کنټرول ورکړي ترڅو د یوې پراخې جګړې مخه kanilang نیسل شي [1, 2]. دا د فشار تاکتیک په دې لپاره ډیزاین شوی چې ایران د Cooperation لپاره د یو احتمالي چوکاټ پریکړې پر مهال امتیازات ورکړي [1, 2].
د یکشنباره خبرداریو څخه جلا، ټرمپ جمعې ویل چې هغه د دې په اړه چې آیا له ایران سره د سولې تړون لاسلیک کړي یا نه، خپلې وروستۍ پریکړې ته نږدې دی [3]. دا ښيي چې ډیپلوماسۍ لپاره یو محدود وخت پاتې دی ترڅو اداره پریکړه وکړي چې رسمي تړون ته لاړه شي یا د ډیرې سختو اقداماتو په لور وګرځي.
د دې ګواښونو په اړه نړیوال عکس العملونه ګډ-بډ ګډ دي. د کاناډا لومړی وزیر جسټن ټروډو ویل چې دا امکان کم دی چې کاناډا به د امریکا د ولسمان د څرګندونو په ځواب کې کومې ځانګړې اقدامات اعلان کړي [4].
اوسنی ډیپلوماټیک وضعیت لا هم ناثابته دی ځکه چې متحده ایالات د زور د ګواښ او د یو لاسلیک شوی تړون د امکان ترمنځ توازن ساتي. د سوئس د مذاکراتو پایله دې ته پورې اړه لري چې آیا ایران د حملو د بیا پیلیدو ګواښ د یو باور وړ خاندوونکي (deterrent) په توګه ګڼي که د یوې تلپاتې د سولې تړون په وړاندې د خنډ په توګه [1, 2, 3].
“ټرمپ یکشنبه ایران ته خبرداری ورکړ چې د لبنان کې خپل اتحادیان له ګډوډۍ څخه منع کړي”
متحده ایالات په سوئس کې د ډیپلوماټیکو مذاکراتو سره د explicit پوځي ګواښونو په یوځای کولو سره د 'maximum pressure' ستراتیژي کاروي. په لبنان کې د ایران د Proxy ډلو د چلند او د یوې پراخې د سولې تړون د بریا په تړاو، د ټرمپ اداره هڅه کوي چې ایران مجبور کړي چې د ډیپلوماټیک تخفیف په بدل کې خپل سیمه ییز نفوذ قرباني کړي.
