د ۲۰۱۶ کال د اپریل په لومړۍ اونۍ کې ولسوله رئیس ډونالډ ټرمپ او ولسوله رئیس شي جیمپینګ په بیجینګ کې د دواړو هیوادونو ترمنځ د ستراتیژیکې همکارۍ په اړه وګېل [1].
دا لیدنه د نړۍ د ترټولو لویو اقتصادونو ترمنځ د اړیکو د ثبات لپاره یو مهم کوشش څرګندوي. د تجارت او امنیتي کړکېچونو په حل کولو سره، دواړه مشران په هغه سیمو کې د tensione د زیاتوالي څخه ډارن دي چیرې چې geopolitical کړکېچونه لا هم لوړ دي.
د دې سرپرستۍ وړاندې د یوې ښوونکي په توګه، امریکا پر چین ځینې ټیکنالوژیکي sanctions تعلیق کړې [2]. دا اقدام د چین په پلازمېنځه کې د дву اړخیزو خبرو اترو لپاره د یوې همکارې چاپیریال رامنځته کولو په هدف شوی و [2].
د خبرو اترو اجانډا په څو حساسو موضوعاتو تمرکز کړ، چې په کې د ایران conflict او د Taiwan په اړه روان tensions شامل وو [2, 3]. چارکارانو د اقتصادي اړیکو د ښه کولو او د tariffs د کمولو لپاره د дву اړخیزو تجارتي تړونونو په اړه هم بحث وکړ [3].
سره له دې ډیپلوماټیکو هڅو، د ایران په اړه جوړه لا هم نازکه ده [3]. په سیمه کې وروستیو حملو د بیجینګ سرپرستۍ پر مهال ترلاسه شوی پرمختګ له خطر سره وړانده کړی [3].
په بیجینګ کې خبرې اترې د ستراتیژیک ثبات او اقتصادي تړاو په محور د دواړو ځواکونو ترمنځ د پیچلې اړیکې د مدیریت لپاره ترتیب شوې وې [3].
“ امریکا پر چین ځینې ټیکنالوژیکي sanctions تعلیق کړې.”
د ټیکنالوژیکي sanctions تعلیق داسې وړاندیز کوي چې د ټرمپ اداره یو تاکتیکي بدلون رامنځته کړی ترڅو اقتصادي نفوذ د پراخې geopolitical امتیازاتو لپاره د یوې bargaining chip په توګه وکاروي. خو د ایران د جوړې نازکوالی ښیست کوي چې که څه هم дву اړخیز تجارت او ټیکنالوژي ممکن临سی temporary equilibrium ته ورسېږي، خو بهرني امنیتي بحرانونه لا هم د امریکا او چین د ثبات لپاره لوی خطر ګرځي.
