ملنډو خبرداری ورکړی چې تر 2027 کال پورې میلیونونو کډوالو بیا استوطنانو ته اړتیا به لري، په داسې حال کې چې د دې بېجلاو خلکو لپاره شته पर्यायونه ناکافي پاتې کیږي [1].
دا کمښت د نړیوالې هجرت نمونې ثبات او د زیانمنو خلکو خوندیتیا ته ګمزه دی. لکه څنګه چې د دایمي حل لارو غوښتونکو شمېر زیاتیږي، د بیا استوطنانو اړتیا او د هیوادونو د کډوالو د منلو مېللت ترمنځ فاصله پراخېږي.
د ملنډو په راپور کې تر 2027 کال پورې د بیا استوطنانو اړتیا لرونکو خلکو د شمېر په اړه یو لویي توپیر ښودل شوی، چې اټکلونه یې له 2.4 ملیونو [2] څخه تر 24 ملیونو [1] پورې دی. دا توپیر د نړیوالو مرستندویه سیسټمونو سره وړاندې د احتمالي بحران کچه څرګندوي.
افغان کډوال په اوسنی وخت کې د بیا استوطنانو اړتیا لرونکي ترټولو لویه ډله تشکیل کوي [1]. نورې اصلي ډلې د جنوبي سوډان، سوډان او سوریې خلک دي، او همدارنګه د میانمار روهینګیا کډوال دي چې اوسمهال په بنګلادیش کې په کمپونو کې ژوند کوي [1].
说了 سازمان ویلي چې د دایمي حل لارو اړتیا لرونکو کډوالو زیات شوی شمېر د نړیوالې ټولنې ظرفیت څخه زیات شوی دی. دا کمښت د هغو هیوادونو د محدود شمېر له امله دی چې یا خو د بیا استوطنانو د ځایونو وړاندیز کولو ته مایل دي یا وړتیا لري [1].
د ګډون کوونکو هیوادونو د شمېر له زیاتوالي پرته، ملنډو خبرداری ورکړی چې میلیونونه به په ناڅرپنده ژوندۍ شرایطو کې پاتې شي. د شته पर्यायونو نشتوالی کډوال د اوږدې مودې بېجلاوي حالت ته اړ کوي، چې ډېری وخت په داسې کمپونو کې وي چې د بنسټیزو خدماتو یا قانوني خوندیتوب ته پکې محدود لاسرسی لري [1].
“تر 2027 کال پورې میلیونونو کډوالو بیا استوطنانو ته اړتیا به لري، په داسې حال کې چې د دې بېجلاو خلکو لپاره شته पर्यायونه ناکافي پاتې کیږي”
په راپور شویو ارقامو کې توپیر — چې له 2.4 ملیونو څخه تر 24 ملیونو پورې دی — د راتلونکي بېجلاوي اړتیاو د محاسبه کولو کې د لوړې ناڅرپندتیا یا د مختلفو میتودولوژیو په اړه اشاره کوي. له وروستي شمېر پرته، دا tendência ښيي چې کډوالو د جذبولو لپاره اوسنی جیوسیاسي مېللت د جګړو له امله د هجرت له سرعت سره نه همغږ دی، چې احتمال لري د کمپونو کې د اوسېدو موده او د جنوبي نیمسφαιره (Global South) میزبانو هیوادونو پر فشار زیات کړي.
