پخپله یوې وروستۍ سروې ته 따르면، د امریکایانو اکثریت په عامه ښوونځیو کې د دعا شتون ته موافقه لري [1].

دا عامه احساس کې بدلون د مذهبي څرګندونو او په متحده ایالاتو کې د تعلیمي نظام کې د کلیسا او دولت ترمنځ د قانوني جلا کیدو ترمنځ یو ډول کړاو څرګندوي. سره له دې چې د دعا ملاتړ زیاتیږي، خو د اختیاري او اجباري عمل ترمنځ توپیر لا هم د عامه افکارو لپاره یو مهم حد پاتې دی.

د دې میاشتې rapporter شوي معلوماتو potrivit، ډیری امریکایان په عامه ښوونځیو کې د دعا د تصور ملاتړ کوي [1]. خو سروې ښیي چې ډیر کم خلک په دې باور دي چې داسې دعا باید اجباري وي [1]. دا خبره د داسې یو ماډل ترڅنګ یو ترجیح وړاندیز کوي چې چیرې زده کوونکي یا کارمند hoped کولای شي په مذهبي فعالیتونو کې برخه واخلي، پرته له دې چې نور خلک د ګډون ته اړو شي.

د ۲۰۲۵ کال د جونر د پخوانیو راپورونو potrivit، د متحده ایالاتو اکثریت بالغانو په عامه ښوونځیو کې د مذهبي روحانیت (chaplains) د شتون ملاتړ کړی و [3, 4]. دا موندنې په تعلیمي محیطونو کې د مذهبي شخصیتونو او کړنیو د منلو یو پراخ جریان ښیي، په دې شرط چې دوی د هغه خلکو حقونه تر پښو لاندې نکړي چې دا عقیدې نه لري.

اوسنی معلومات په متحده ایالاتو کې د عامه ساحې د مذهبي آزادۍ په اړه یو دقیق لیدل وړاندې کوي. سره له دې چې د ښوونځي د ورځنۍ پلان کې د روحاني elementونو د ځای پر ځای کولو لپاره واضح میل شته، خو د هرې هغه پالیسۍ په وړاندې سخت مقاومت شته چې زده کوونکو ته به یو ځانګړی ایمان یا عملL强 imposed کړي [1].

ډیری امریکایان په عامه ښوونځیو کې د دعا پلورونکي دي، خو ډیر کم خلک فکر کوي چې دا باید اجباري وي.

دا معلومات د عامه ادارو کې د مذهبي شتون لپاره د خلکو د زیاتې openness ته اشاره کوي، په دې شرط چې دا د یو اختیاري حق په توګه وړاندې شي، نه د دولت د یو اجباري اړتیا په توګه. دا د انفرادي مذهبي آزادۍ او په دولتي ښوونځیو کې د مذهبي تاسیساتو پر وړاندې د دستوري protections ترمنځ د توازن لپاره د ټولنې یو پراخ هڅو انعکاس دی.