د امریکا پریزیډنت ډونالډ ټرمپ او د چین پریزیډنت شي جینپینګ په بیجینګ کې د یوې دوه اړخیزې سرپرستې لپاره سره وګوښتل چې هیڅ ډول لوی پرمختګونه یې ترلاسه نکړل [1].
په کلیدي مسایلو باندې د موافقت نشتوالی د نړۍ د دوو تر ټولو لویو اقتصادونو ترمنځ د ژورې بن بست په اړه اشاره کوي. د ټارېفو یا جيوپولیټیکي حساسو ټکو په اړه د هیڅ ډول حل نشتون، دا لیدنه د داسې اړیکو د ثبات په اړه د ستونزو په اړه ټینګار کوي چې د سیالانو نړیوالو لیدلщо له امله کړکېVenue کېدې دي.
بحثونو د څو حساسو جګړو په اړه تمرکز وکړ، چې په کې د Taiwan وضعیت او دوامداره تجارتي شخړې شاملې وې [1]. مشرانو د ایران د جګړې په اړه هم خبرې وکړې، هرڅه چې دا خبرې د رسمي ډیپلوماټیک بدلون نتیجه نه وړاندې کړه [1].
څرڅو تحلیلګرانو وویل چې د سرپرستې پایله د ستراتیژیکو لومبيتیاو په اړه د یوې دوامداره خلا څرګندونه کوي. که څه هم دې لیدنې د مستقیمې اړیکې لپاره یو ځای فراهم کړ، خو د ټارېفو په اړه د تړون نه reached کول دا ښيي چې اقتصادي فشار لا هم د دواړو ادارو لپاره اصلي وسیله ده.
څو څارونکو وویل چې امریکا او چین باید اوس د بشپړې ګټې ترلاسه کولو پر ځای د یو بل سره د همجیو کېدو پر زده کړه تمرکز وکړي [1]. دا لیدلщо وړاندیز کوي چې یو مدیریت شوی سیالیت د زیاتېدونکي ټکر څخه ډیر پایدار دی.
خو د ستراتیژیکو لیدلщо نور نظرونه له دې همجیو کېدو سره ږیری. ځینو وویل چې امریکا باید پر ځای یې د دې احتمال لپاره تیاری وکړي چې له چین او شمالي کوریا سره په یو وخت کې جنګ وکړي، او وړاندیز یې وکړ چې ډیپلوماټیک بهیر د پوځي تیاری اړتیا زیاتوي [1].
“پروختې سرپرستې هیڅ ډول لوی پرمختګونه Produktions نکړل”
د بیجینګ د سرپرستې پاتې کیدل د ملموسو تړونونو ترلاسه کولو څخه د پاتې کیدو په معنی ده چې د امریکا او چین اړیکې د سیسټمیک سیالیت په یوې داسې مرحلې ته داخلې شوې دي چې چیرې همجیو کېدل یوازې یوازینیې نږدې هدف دی. د هغو کسانو ترمنځ د تفاوت چې د ډیپلوماټیک همجیو کېدو غوښتونکي دي او هغه چې پوځي تیاری ته غږ کوي، د ختیځې اسیا د امنیت په اړه د امریکا د fragmented ستراتیژۍ په اړه اشاره کوي.
