په امریکا کې د کار ځای ته د تګ او راتګ وخت او distância زیاتېږي

په متحده ایالاتو کې د کارکوونکو لپاره د تګ او راتګ اوسط وخت او distância زیاتېږي [1, 2].

دا tendência د امریکایي کاري لاندسکیپ کې یو مهم بدلون څرګندوي، ځکه چې د پانډمیک په panahon کې ترلاسه شوی انعطاف پخپله کمېږي. د اوږدې سفرونو ته راستنیدنه ښيي چې د remote work پراخه ګټه اخیستنه شاید د دفتري اړختو په ګټه کمېږي.

ځینې تازه معلومات ښيي چې دا سفرونه اوس داسې کچو ته رسیدلي چې د پانډمیک وړاندې لهماشاء نه وو لیدل شوي [1, 2]. دا زیاتوالی هم په ترانزیت کې لګیدلي وخت او هم په هغه فزیکي distância اغېزه کوي چې کارکوونکي باید خپلو کار ځایونو ته د رسیدو لپاره یې طی کړي [1, 2].

د پانډمیک وروسته د تګ او راتګ په نمونونو کې بدلونونو دا تغیر رامنځته کړی [1, 2]. که څه هم په ۲۰۲۰ لولیو کې د لاک ډاون او telecommuting د زیاتوالي له امله په سفرونو کې سخت کموالی راغلی و، خو اوسنۍ معلوماتي د دغو نمونو د reversal په اړه اشاره کوي [1, 2].

سفر کوونکي د اوږدونو سفرونو سره وړانده مخ دي ځکه چې شرکتونه د دفتر ته د راستنیدو سختې لارمنځې پلي کوي یا کارکوونکي د خپل کور څخه لیرې د کار فرصتونه لټوي [1, 2]. دا حرکت د کاري ځواک یو پراخ ثبات منعکس کوي، ځکه چې دا د تېرو کلونو له وضعیتي پروتوکولونو څخه لیرې کیږي [1, 2].

څرنګه چې د ترافیک حجم بېرته د پانډمیک وړاندې کچو ته رسیږي، ښايي چې पायाegnaست (Infrastructure) او ښاري پلانning سره له نوې فشارونو سره مخ شي [1, 2]. د distância زیاتوالی همدارنګه په وسایطو او د عامه ترانزیت سیسټمونو باندې ډېر تکیه کول ښيي، چې د remote-work د tendência په اوج کې ترినీټې نه کارول کېدې).