د متحده ایالاتو د دفاعي ټیکنالوژۍ سټارټ-آپس د аўтаنومس جګیزې سیسټمونو لپاره د فشار په پایله کې د پانګونې له یوې لویې څپې او د قیمتونو له شدیدې زیاتوالي سره مخ دي [1].
دا د سرمایې influx د دې ته اشاره کوي چې د متحده ایالاتو پوځ د نوښتونو په ترلاسه کولو کې خپل حکمت بدلوي او د دودي لومړنیو قراردارانو څخه لیرې د چټکو او Venture-backed سټارټ-آپس لور ته ځي. خو دا ګړندی वाढ دا خطر پیدا کوي چې ډیری نوي شرکتونه به د اوږد مهال शासकीय قراردادونو ترلاسه کولو کې ناکامه شي.
د پانګونې فعالیتونه په 2025 کال کې خپلې کچې ته ورسید، چې د دفاعي ټیکنالوژۍ سټارټ-آپس لپاره د بودیجې تر ټولو غوره کال و [4]. دا وده په مستقیم ډول د متحده ایالاتو د حکومت د هغې وړاندیز سره تړاو لري چې د دفاعي بودیجه په 40% اندازه زیاته کړي [3]. پانګونوالان په ځانګړي ډول هغه شرکتونه هدف کوي چې د عصري جګړو لپاره AI او аўтаنومس سیسټمونه جوړوي [3].
لو-پروفایل شرکتونو خپلو بازارنۍ قیمتونو کې پام وړ زیاتوالی لیدلی دی. د Anduril قیمت دوه چنده شوی [1]، پداسې حال کې چې د Mach Industries قیمت څلور چنده شوی دی [2]. دا ارقام د Venture پانګونوالانو، لکه Ross Fubini، د دفاعي صنعتي بنسټ د عصري کولو څخه د ګټې اخیستلو لپاره سخت لیوالتیا ښیي [1].
سره له دې چې سرمایه شته، دا سکتور د یو سیسټماتیک خنډ سره مخ دی چې د "Valley of Death" (د مړینې دره) په نوم یادیږي. دا اصطلاح د یو بریالي لومړني پروټوټایپ او د پوره کچه د تولید قرارداد د ترلاسه کولو ترمنځ د خالي ځای په معناست. که څه هم سټارټ-آپس کولی شي په لومړیو کې Venture funding ترلاسه کړي، خو د حکومت د قراردادونو ترلاسه کولو ورو tiếnډ د دوی سرچینې تر هغه وړاندې چې قرارداد চূড়ান্ত شي، ممکن خپله کلاسی کړي [1].
دا د پانګونې او ناکامۍ کړۍ ډیری وختونه دا ټاکي چې کوم شرکتونه به د پاتې کیدو وړ وي. که څه هم څو شرکتونه خپل حجم زیاتوي، خو ډیری نور د تجربوي ټیکنالوژۍ څخه د دوامداره शासकीय تامینکونکو ته په بدلیدو کې ستونزه کوي [1].
“د متحده ایالاتو د دفاعي ټیکنالوژۍ سټارټ-آپس د پانګونې له یوې لویې څپې او د قیمتونو له شدیدې زیاتوالي سره مخ دي.”
د دفاعي ټیکنالوژۍ په بودیجه کې دا زیاتوالی د AI په اساس جګړې ته یو ستراتیژیک بدلون ښیي، مګر دا یو ناثابته اکوسیستم رامینځه راولي. د Venture capital د سرعت او د حکومت د قراردادونو د دورې ترمنځ خالي ځای معنی دا لري چې لوړ قیمتونه ممکن د اوږد مهال بقا ته اشاره نکړي. که وړاندیز شوی 40% زیاتوالی په ساده قراردادونو بدل نشي، نو د اوسنۍ سرمایې ډیرتیا سره سره هم ممکن په دې صنعت کې د ناکامیو یوه څپه لیدل شي.





