د امریکا د استازو مجلس داسې یوه د جګړې د واکونو پریکړه نامه تصویب کړه چې د ولسمشر Donald Trump واکونه د ایران پر وړاندې د پوځي عملیاتو ترسره کولو لپاره محدود کړي [3].
دا قانوني ګام په داسې وخت کې راغلی چې اداره د ایران د فشار ورکولو او د یوې ګټورې চুক্তې ترلاسه کولو لپاره د تېز پوځي ګواښونو او ډیپلوماټیک اړیکو ترمنځ توازن ساتلو هڅه کوي. دا پریکړه نامه د جګړې په panahon کې د ولسمشر یو اړخیز کنټرول ته یوه مستقیمه ننګColumnHeaders ده.
ولسمشر Trump اخیراً ګواښ کړی چې که ډیپلوماټیک تړون ژر نه وشي، هغه به په ایران کې خپلې حملې بیرونسه کړي [1]. خو د دې سره موازناوي نور راپورونه ښيي چې ولسمشر د سولې تړون لپاره د دې زیاتو شویو ګواښونو څخه تېر شوی دی [3]. دغه بدلون د دواړو هیوادونو لپاره د دوه اړنیو تړونونو د لاسرسۍ لپاره د دوه اونیو یو کړکۍ پرانیستې ده [3].
د پوځي فعالیتونو د اوسني حالت په اړه متضاد راپورونه لا هم شته. سره له دې چې ځینې سرچینې د ceasefire یا ceasefire (توقف جګړې) په لور د یو ګام اشاره کوي، نورو راپورونو ویلي چې ټرمپ اراده لري چې پوځي عملیات لږ تر لږه د نورو دوو اونیو لپاره جاري وساتي [2].
د ولسمشر ستراتیژي داسې ښکاري چې د نوو حملو ګواښ د یوې وسیلې په توګه کاروي ترڅو تهران مجبوره کړي چې امتیازات ورکړي [1, 3]. د حملې ارادې او د ceasefire لپاره د خلاصون دواړو په ښودلو سره، اداره هڅه کوي چې کورنی سیاسي فشار او نړیوالې tensione (تشنجونه) مدیریت کړي.
د مجلس دغه پریکړه نامه هدف لري چې د ولسمشر د Конгреس له موافقت پرته د جګړې د شدتوولو وړتیا محدود کړي [3]. دا حالت د اجرایوي څانګې او قانونګذارې ادارې ترمنځ د جګړې د اعلان د نهایتي واک په اړه یو قانوني ټکر رامنځته کوي.
“د امریکا د استازو مجلس د ولسمشر Donald Trump د واکونو د محدودولو لپاره د جګړې د واکونو پریکړه نامه تصویب کړه.”
دا جګړه د امریکا د ولسمشرۍ او Конгреس ترمنځ د جګړې د واکونو په اړه یو پراخای constitutional (اساسي) مبارزه منعکسوي. د دې پریکړې په تصویبولو سره، مجلس هڅه کوي چې د اجرایوي اقداماتو پر وړاندې یو کنټرول ځای پر ځای کړي، پداسې حال کې چې د ایران په اړه د ټرمپ بدلوني موقف د 'maximum pressure' (حداکصي فشار) کمپاین ته اشاره کوي چې د غیر قابل Predictable (ناپېژندنو) حالت له لارې د یوې ګټورې চুক্তې ترلاسه کول هدفとしている.
