امریکا او ایران د ۲۰۲۶ کال د جون په ۱۷ۍ نېټه د څو میاشتو وسله ییزې جګړې د پایپېراو لپاره په ۱۴ ماده ای تفاهم لاس کې ګډې شوې [1].
دا تړون یو مهم ډیپلوماټیک بدلون ښکاره کوي چې هدف یې د نړیوالو انرژۍ بازارونو ثبات او په منځنی شرق کې د اټومي紧张ۍ د خطر کمول دي. د اقتصادي sanctions او امنیتي اندېښنو په پام کې نیولو سره، دا تړون د یوې پراخې سیمه ییزې جګړې څخه د مخنیوي کوشش کوي.
په یاد تفاهم کې، چې پرون لوستل شوی و [1]، د دواړو هیوادونو ترمنځ ۶۰ ورځنی ceasefire ټاکل شوی دی [2]. د دې تړون یو بنسټیز اړخ د Strait of Hormuz بیا खुलول دي چې پرته له کومې محصولي (tolls) به وي [2]. دا مهمه shipping lane د جګړې پر مهال د紧张ۍ یو مرکز و.
اقتصادي تخفیف د دې تړون یو مرکزي ستون دی. د امریکا高级 چارواکو وویل چې دا تړون "ایران ته اجازه ورکوي چې سمدستي د تېلو او petroleum products صادرات پیل کړي" [3]. دا اقدام د سیمه ییزو紧张یو د کمولو او د търکال shipping د بحالیدو لپاره شوی دی [4].
اټومي اندېښنې لا هم د مذاکراتو یوه مهمه برخه ده. دا تړون د ایران د غنی شوي uranium ذخیرې ته اشاره کوي، چې اټکل کیږي ۹۷۰ پونډه وي [5]. د دې موادو اداره کول د تفاهمنامې د ۱۴ ټکو څخه یو ټکی دی [1].
پریزیډنت Donald Trump (R-FL) وویل چې دا تړون په لویه کچه د می میاشتې د پخلو مذاکراتو پر مهال تنظیم شوی و [6]. هغه ویل چې "دا تړون به Strait of Hormuz پرته له کومې محصولې own بیا پرانیزي او د ۶۰ ورځو لپاره به جګړه پای ته ورسوي" [2].
سره له دې چې تفاهمنامه په عامه توګه لوستل شوې، ځینې راپورونه ښیي چې د finalization پروسه لا هم سسته ده. پداسې حال کې چې Trump اشاره وکړه چې تړون completion ته نږدې دی، نورو راپورونو ویل چې د تفاهمنامې مسودې finalization ته ډیر وخت نیسي ځکه چې هر ټکی په دقت سره څیړل کیږي [7].
“دا تړون به Strait of Hormuz پرته له کومې محصولې بیا پرانیزي او د ۶۰ ورځو لپاره به جګړه پای ته ورسوي”
دا تړون یو تاکتیکي بدلون څرګندوي ترڅو د بشپړ ډیپلوماټیک نورمالیزیشن پر ځای اقتصادي ثبات او Maritime security ته لومبیتوب ورکړي. د تېلو سمدستي صادراتو د بیا پیلولو، لنډمودستي ceasefire او په Strait of Hormuz کې د محصولیو د لیرې کولو په تړولو سره، امریکا هڅه کوي چې په سیمه کې تودوخه کمه کړي او په عین وخت کې د ایران د اټومي ذخیرې د څارنې میکانیزم وساتي.
