د یو ګډ بیانیې له مخې، متحده ایالاتو او ایران د هستيايي وروستۍ تړون لپاره په 60-ورځو پلان پاتې شوي دي [1].
دا پرمختګ د دواړو هیوادونو ترمنځ د ډیپلوماټیکو اړیکو د ثبات لپاره یوه مهمه ګام ده. یو بریالی وروستی تړون کولی شي د هستيايي خپاتیا او سیمې د امنیت په اړه اوږدماحله tensãos (تشنجونه) حل کړي.
پاکستان او قطر د دې مذاکراتو لپاره د میډیټورانو رول ترسره کړ، چې په جنیوا، Switzerland کې ترسره شوي وو [2], [3]. میډیټورانو یو ګډ بیان جاری کړ چې تاییدوي دواړه خواوې د یو جامع حل ترلاسه کولو لپاره په ځانګړي مهاله (timeline) ژمنه شوې ده [1], [4].
په Switzerland کې شویو خبرو د هستيايي تړون د بشپړولو لپاره اړین چو کټ ته د رسیدو په وړاندې تمرکز وکړ [1], [5]. که څه هم په اعلان کې د تړون ځانګړي شرایط په تفصیل سره نه وو بیان شوي، خو دا 60-ورځنې موده [1] ډیپلوماټانو ته د پاتې شویو اختلافاتو د حل لپاره یو کره deadline (ترڅو مهال) ټاکلی دی.
د پاکستان او قطر چارمندانو د لوړ پویا بحثونو تسهیل وکړ ترڅو د وړاندې یو منظم لاره تضمین شي [2], [3]. د میډیټورانو د دې هڅو هدف د مذاکراتو د ټاکلو مخنیوی او د دواړو خواوو لپاره د یو تړونکي تړون د ترلاسه کولو لپاره د یوې ثابته چاپیړتیا برابرول دي [5].
دا تړون د ډیپلوماټیکو اړیکو د یوې نوسانې دورې څخه وروسته وړاندې شوی. د یو ثابت پلان په ټاکلو سره، U.S. او ایران هڅه کوي چې له لنډمهالیزو وقفې یا جزوي تړونونو څخه تیر شي او د یوې تلپاتې حل لارې په لور حرکت وکړي [1], [4].
“متحده ایالاتو او ایران د هستيايي وروستۍ تړون لپاره په 60-ورځو پلان پاتې شوي دي.”
د یوې وخت-محدود پلان جوړونه د ډیپلوماټیک stagnation (توقف) څخه د ځان ساتلو لپاره د دواړو خواوو mutual (مټیوال) اراده ښیي. د پاکستان او قطر په څیر د دریمې خوا میډیټورانو څخه د ګټې اخیستلو او د Switzerland په څیر د یوې بېطرفه سیمې په کارولو سره، U.S. او ایران د مستقیمې ناکامۍ سیاسي خطر کموي او په عین وخت کې په دوه میاشتو کې د یوې پایلې ته د رسیدو لپاره فشار ساتي.
