امریکا او ایران د یو وروستی سولې او هستاتيکي تړون ترلاسه کولو لپاره په 60 ایزه پلان (roadmap) موافقه کړې ده [1].
دا تړون د ایران د هستاتيکي پروګرام په حل کولو او سیمه ییزه ناثاباتي کمولو سره د منځشرق د ثبات لپاره یو مهم کوشش ښیي. د دې تړون هدف د لبنان د جګړې او د Hormuz تنگو د امنیت په اړه د پخوانیو tensione هاړو حل کول دي [3].
د دواړو هیوادونو ډیپلوماټیک هیئتونو د دې پلان د شرایطو په اړه د مذاکراتو لپاره په سویټرلنډ کې سره وګوښت [2]. دا چوکاټ د یو جامع تړون په لور د ځینې ځانګړو ګامونو شامل دی، لکه د ایران د تیلو sanctions ل ยกول [1]. مذاکرات په Geneva کې پای ته ورسید، چیرې چې استازو د وروستۍ موافقې لپاره مهالواره محدوده ټاکله [4].
دا پلان د پراخ سولې تړون د بشپړولو لپاره د 60 ورځو یو سخته محدوده ټاکلې ده [1]. دا مهالواره محدوده د دې لپاره ده چې د پرمختګ سرعت وساتل شي او ډاډ ترلاسه شي چې دواړه خواوې په سیمه کې د نورو tensione هاړو څخه د ډډه کولو لپاره اړین امتیازات ورکوي [1].
سره له دې چې د مهالواره محدودې په اړه موافقه شوې ده، ځینې راپورونه ښیي چې بهرنیو فشارونو ناثاباتي رامنځته کړې ده. سره له دې چې مذاکره کوونکو په سویټرلنډ کې خپلې reuniونونه د یاد پلان په چوکاټ کې پای ته ورسول [3]، نور راپورونه وړاندې کوي چې د Trump administration تهدیدونو د وروستۍ موافقې په اړه د ځینې جزیاتو په اړه ناپوهي رامنځته کړې ده [5].
د راتلونکو دوو میاشتو تمرکز به د هستاتيکي څارنې تخنیکي جزیاتو او د اقتصاديam penalties په مرحالیزه توګه لیرې کولو باندې وي. دواړو خواوو ویل چې په سویټرلنډ کې مذاکرات ګټور وو او د وروستیو مذاکراتو لپاره یې بنسټ ایښود [1].
“ متحده ایالاتو او ایران د یو وروستی سولې او هستاتيکي تړون ترلاسه کولو لپاره په 60 ایزه پلان موافقه کړې ده.”
د 60 ورځو د محدودې ټاکل د سیمه ییزې جګړې د مخنیو کولو لپاره یو لوړ خطر لرونکی ډیپلوماټیک سرعت رامنځته کوي. د تیلو sanctions د تخفیف، هستاتيکي امتیازاتو او د Hormuz تنگو کې د سیمه یز امنیت په یو ځای کولو سره، دا پلان د امریکا او ایران د رقابت اصلي اقتصادي او نظامي Gründe حل کولو هڅه کوي. خو د موافقه شوي پلان او راپور شویې سیاسي ناثاباتي ترمنځ تضاد ښیي چې وروستی تړون لاهم په امریکا کې د کورني سیاسي بدلونونو وړاندې حساس پاتې دی.
