امریکا او ایران د منځګړیو هیوادونو له لارې د پیغامونو د تبادلې څخه وروسته د خپلې جګالې د پایپېلا لپاره د یوې لومړنۍ اتفاقیاتنامې مسودې ته پیل کړی دی [1].
دا پرمختګ په یو ناڅېړې سیمه کې د ثبات په لور یو احتمالي بدلون ښيي. یو جامع تړون کولی شي د نورو tensione-ګانو مخه ونیسي او د هستوي خپاتیا او سیمه ییزو جګړو په اړه د پختا امنیتي اندېښنې حل کړي.
د کوریا پوهنلیک د Middle East and Islamic Studies مرکز څیړونکی، Kim Duck-il وویل چې که څه هم مخکې داسې ښکارېده چې د دواړو خواوو ترمنځ هیڅ ډول خبرې نه دي روانې، خو د دریم کس توسطونکي له لارې semnificانه اړیکه رغبه شوې ده [1]. د Kim په باور، اړخونه اوس د تړون د بنسټیز چوکاټ رامنځته کولو ته پیل کړی دی [1].
سره له دې چې د مسودې په ترتیبولو کې پرمختګ شوی، خو لوی خنډونه لا شته دي. دواړه حکومتونه د یورانیوم د لیرې کولو په اړه مختلف نظرونه لري [1]. دا ځانګړی اختلاف د سولې د تړون د شرایطو د نهایي کولو لپاره اصلي خنډ پاتري دی.
چارګو ته لا تر اوسه نهایي سند نه دی لاسلیک شوی، چې معنی یې دا ده چې د جګالې پای لا تایید شوی نه دی [1]. د مسودې ترتیبولو پروسه د یوې جامع حل لارې رامنځته کولو ته تمرکز کوي چې د هستوي محدودیتونو د امریکا غوښتنو او د ایران امنیتي او اقتصادي اړتیاوو ترمنځ توازن رامنځته کړي.
Kim وویل چې اوسنی peringkat د تړون لپاره د لومړني چوکاټ جوړولو ته اړوند دی [1]. د خبرو اترو بریا دې ته پورې اړه لري چې ایا دواړه هیوادونه کولی شي د یورانیوم د صادراتو او نورو ستراتیژیکو محدودیتونو په اړه خپلو اختلافونو ته chấmحه {پای} ووګذاري.
“ امریکا او ایران د خپلې جګالې د پایپېلا لپاره د یوې لومړنۍ اتفاقیاتنامې مسودې ته پیل کړی دی.”
له غیر مستقیمو پیغامونو څخه رسمي مسودې ته لیږد د بشپړې جګالې څخه د ډډه کولو لپاره یو دوه اړیز خواہش ښيي. خو د یورانیوم په اړه اختلاف ښيي چې اصلي کړکېچ—د ایران د সার্বভৌমۍ او نړیوالو هستوي غیر خپاتیا قوانینو ترمنځ توازن—لا نه دی حل شوی. تر هغه چې لاسلیک ترلاسه نشي، دا تړون نازک پاتري دی او د تخنیکي هستوي اړتیاوو له امله د ټکان یا ناکامۍ احتمال لري.
