په متحده ایالاتو کې منتقدان د ایران سره د ceasefire (توګتیا) یادښت د یو катастроفي تړون په توګه غوښتنه کوي چې امریکا ته هیڅ ګټه نه رسوي [1].
دا ردعمل د ایرانی agresson (تجاوز) په وړاندې د چلند په اړه د یوې ژورې تضاد څرګندونه کوي. که چیره چې دا تړون د بشپړ تسلیمیدو په توګه ومنهڅول شي، نو دا ممکن په راتلونکو خبرو اترو کې د امریکا موقف کمزوری کړي او په کورنۍ کچه سیاسي ناثاباتي ته لاره پرانیزي.
د دې تړون مخالفین یادښت ته د ډیپلوماټیکې غلطۍ په توګه اشاره کوي. دوی استدلال کوي چې د تړون شرایط متحده ایالات په خپلو لاسونو کې هیڅ ملموس ګټې نه پریږدي، په داسې حال کې چې احتمالا تهران ته امتیازات ورکوي [1]. دې احساساتو په بیلابیلو کورنیو پلیټ فارمونو کې د پراخې عامې نیوکې لامل شوي دي.
د ایران رهبري په دې ټول protsس کې خپل کلک موقف ساتلی دی. د ایران د لوړ peringkat مشر، Moqtada Hameini وویل: "미국 무리한 요구 수용 안 해" [1]. دا بیان ښيي چې ایران د امریکا د حکومت غیر منطقي غوښتنې نه مني.
د ceasefire پلي کول پیل شوي دي، مګر د متقابل ګټو د نشتوالي احساس د امریکایانو په منځ کې د ناکامۍ روایت ته دوام ورکوي. منتقدان وړاندیز کوي چې دا تړون د یو ستراتیژیککې تخریبې استازیتوب کوي چې ایران ته ځواک ورکوي پرته له دې چې په بدل کې کوم معنی لرونکي تعهدات ترلاسه کړي [1].
که څه هم دا یادښت د سمدني جګړې د थांबولو هدف لري، مګر کورنۍ غبرګون وړاندیز کوي چې د ډیرانو په نظر د سولې بیه ډیره لوړه ده. دا جنجال په دې محور ګرځي چې آیا امریکا د 적اواتو د یوې لنډې وقفې لپاره خپل مهم نفوذ قرباني کړی دی که نه [1].
“په متحده ایالاتو کې منتقدان د ایران سره د ceasefire یادښت د یو катастроفي تړون په توګه غوښتنه کوي.”
د دې یادښت شاوخوا شته کړکېچ د ایران سره د یوایستونکي ډیپلوماټیکې حل لارې موندلو ستونزه څرګندوي. کله چې یو تړون یو اړخیز وګڼل شي، نو دا د راتلونکو ادارو لخوا د لغوه کیدو یا د قانوني مخالفتونو له امله د کمزورې کیدو خطر لري، چې احتمالاً دا ceasefire ناثابات او لنډمهاله کوي.
