امریکا او ایران د اوسنی ceasefire د تمدید لپاره د یوې لومړنۍ یادښت (memorandum) د لاسلیک کولو د وخت په اړه متضاد بیانیې خبرې کړې دي [1].
دا اختلاف د ډیپلوماسي پروسې د ناپایدارۍ ښکاره کوي، ځکه چې دواړه هیوادونه هڅه کوي د ښکلاConflict څخهe ځان وساتي. یو بریالی تمدید به مذاکراتو ته یو مهم فرصت ورکړي ترڅو د حساسو موضوعاتو، په ځانګړې توګه د ایران د nuclear program په اړه بحث وکړي [1, 2].
پریزیډنت Donald Trump (R-US) اشاره کړې چې یو تړون نږدې دی. هغه وویل: "موږ به یکشنبه ته یادښت لاسلیک کړو" [1]. نورې راپورونه ښيي چې پریزیډنت وړاندیز کړی چې تړون ممکن په یوه ورځ کې پای ته ورسېږي [2]، که څه هم په یو بل تخمین کې ویل شوي چې تړون ممکن په راتلونکي کې په یوه اونۍ کې لاسلیک شي [4].
د پاکستاني چارواکو، چې په دې مذاکراتو کې د میانجۍ رول لوبوي، د تړون د نږدې کېدو په مهالواره پلان ملاتړ کړی دی. لومړی وزیر Shehbaz Sharif وویل چې د لاسلیک څخه په 24 ساعتونو کې هیله ده [3].
تهران د دې مهالواره پلان تایید نه کړی. د ایران د Foreign Ministry یو Spokesperson وویل: "تر اوسه کوم تاریخ نه دی ټاکل شوی" [1].
پروپوزل شوی memorandum of understanding غواړي چې موجوده ceasefire 60 ورځو لپاره تمدید کړي [1]. دا تمدید د دې لپاره دی چې ډیپلوماټانو ته اضافي وخت ورکړل شي ترڅو د اوسني سولې تړون د پایپېریدو څخه وړاندې کلیدي اختلافات حل کړي [1, 2].
“"موږ به یکشنبه ته یادښت لاسلیک کړو."”
د امریکا او ایران د مهالواره پلانونو ترمنځ دا توپیر د ډیپلوماسي همغږۍ کې خلا یا د عامه توقعاتو ستراتیژیک کارول ښيي. په داسې حال کې چې امریکا او پاکستان د حرکت د ساتلو لپاره د چټکې ګټې signal ورکوي، د ایران احتیاط ښيي چې د یادښت اصلي شرایط ممکن لا هم په مذاکراتو کې وي. د 60 ورځنی تمدید د یوې تاکتیکي وقفه په توګه کار کوي نه د یوې وروستۍ سولې تړون په توګه، چې دا د nuclear capabilities په اړه د جامع تړون څخه وړاندې د escalation څخه د بچیدو د دوه اړخیزې ارادې څرګندونه کوي.
