د امریکا او ایران مذاکراتي ټیمونه دایرهي کړنګونو د کمولو لپاره د ceasefire (توقف ceasefire) د تفاهمMemorandum of Understanding پر وړاندې یوې موقتي تړیکمنۍ ته رسیدلي دي [1].
دا تړیک مهمه ده ځکه چې دا د Strait of Hormuz په اړه بحث کوي، چې د نړۍ د تر ټولو مهمو Shipping lanes څخه یو دی، چیرې چې ناثاباتی نړیوال تجارت او د انرژۍ امنیت ته ګواښ جوړوي.
په دې اونۍ کې خپاره شویو راپورټونو potrivit، دا تړیکمنه د May 29 څخه تقریباً دوه ورځې وړاندې لاسلیک شوې ده [2]. د یاد memorandum اصلي برخه د اوسنی ceasefire (توقف ceasefire) 60 ورځې تمدیدول دي [1]. د دې شرایطو له مخې، د Strait of Hormuz له لارې shipping به پرته له کومو محدودیتونو بیرته پیل شي [1].
د دې ترتیب په توګه، ایران اړ {او} مکلف دی چې په یو ماه کې له Strait څخه ټول naval mines (دریایي مینونه) لرې کړي [1]. په بدل کې به امریکا په متناسبه توګه خپل naval blockade (دریایي محاصره) لغوه کړي [1].
سره له دې چې مذاکراتي ټیمونو پرمختګ کړی، خو تړیکمنه لا هم موقتیه پاتې ده. ولر Donald Trump لا تر اوسه د memorandum لپاره وروستی تایید نه دی ورکړی [2]. د امریکا حکومت د ایران پر وړاندې اقتصادي فشارونه ته دوام ورکوي پداسې حال کې چې د تړیکې وضعیت لا تر اوسه ناڅرګند دی [2].
دا مذاکرات د دواړو هیوادونو ترمنځ د پراخې ډیپلوماټیکې حل لارې لپاره د اړینو شرایطو رامنځته کولو هدف لري. خو د White House لخوا د وروستی لاسلیک نشتوالی پدې معنیست دی چې پرته له محدودیتونو shipping او د مینونو لرې کولو ته رسمي توګه لا پیل نه دی شوی [1], [2].
“د memorandum اصلي برخه د اوسنی ceasefire (توقف ceasefire) 60 ورځې تمدیدول دي.”
دا موقتی تړیکمنه د نړیوالو د تیلو د ترانزیټ لارو د ثبات په لور یو تاکتیکي بدلون ښيي، خو د ولر تایید کې ځنډ وړاندایسته کوي چې امریکا ممکن له دې memorandum څخه د فشار وسیلې په توګه ګټه پورې کوي. د وروستی لاسلیک په ځنډولو سره، اداره کولی شي پر Tehran اقتصادي فشار وساتي او په عین وخت کې د یوې viable exit strategy څخه ګټه پورې کړي ترڅو په Persian Gulf کې د یوې بشپړې naval conflict (دریایي جګړې) مخه نیسه شي.
