د امریکا او ایران مذاکروونکو د اوسنی ceasefire د 60 ورځو پورې د تمدید لپاره تر conditionally یوې موافقې ته رسیدلي دي [1].
دا تړون د امریکا او Israel د وروستیو حملو څخه وروسته د سیمې د conflict د کمولو هدف لري. دا هڅه کوي چې د ایران د nuclear program په اړه د نویو مذاکراتو لپاره اړین شرایط رامنځه کړي [2, 3].
د دې احتمالي تړون د شرایطو له مخې، دواړه هیوادونه به د Strait of Hormuz د بیا खुलولو په اړه بحث وکړي [1, 2]. سره له دې چې ځینې راپورونه د یوې موافقې د ترلاسه کیدو وړاندیز کوي، نورې سرچینې ښيي چې چارکارانو د دې په اړه چې آیا وروستۍ تړون د رهبرانو د لاسلیک لپاره چمتو دی که نه، متضاد ادعاوې exchanged کړې دي [1, 4].
پریzőډینټ Donald Trump (R-FL) وویل چې ایرانی مذاکروونکي له امریکا څخه د یوې موافقې لپاره "پلاډوونه" (begging) کوي [5]. سناتور Marco Rubio (R-FL) وویل چې په مذاکراتو کې "پام وړ پرمختګ" شوی دی [1].
د دې تړون ثبات لاهم ناپایدار دی. د امریکا پوځ راپور ورکړ چې ایران پر Kuwait میزایلل [], یو داسې اقدام چې د دې نازک ceasefire ته یې ننګ ورکړ [6]. دا پرمختګ د خلیج په سیمه کې د کنټرول ساتلو لپاره د روانې ډیپلوماټیکو هڅو سره متضاد دی.
د امریکا چارکارانو اشاره کړې چې د ډیپلوماسۍ کړکۍ ممکن محدوده وي. یو نامعلوم امریکایي چارکار وویل: "موږ د سولې تړون لپاره نامحدود صبر نه لرو" [7].
مذاکروونکي د ceasefire د تمدید د سمدني اړتیا او د nuclear proliferation د حل او په Strait of Hormuz کې د بحري امنیت د اوږد مهال هدف ترمنځ توازن ساتلو ته دوام ورکوي [1, 2].
“ایرانی مذاکروونکي له امریکا څخه د یوې موافقې لپاره "پلاډوونه" کوي.”
دا احتمالي تړون د بحري ثبات او د جګړو د لنډمهالې وقفې ته د لومبیتوب په ورکولو سره د یوې پراخې سیمه ییزې جګړې د предотвра لپاره یو لوړ خطر لرونکی کوشش دی. خو، په کویت کې د میزایلو د حملو راپورونه او د تړون د وروستۍ حالت په اړه متضاده خبرې ښيي چې د واشنټن او تهران ترمنځ باور لاهم کم دی، چې týmून د 60 ورځپاله کړکۍ د ډیرې تلپاتې nuclear مذاکراتو لپاره د یوې نازکې پل като پاتې کیږي.
