امریکا او ایران په یوې مسلحۍ کې ښکلا شول چې تقریباً 84 ورځې وړاندې پیل شوې ده [1].
دا جګړه د Middle East د ناثباتۍ او د نړیوالو انرژۍ بازارونو د ګډوډو کولو خطر لري، ځکه چې داسې ښکاري چې دواړه هیوادونه داسې یوې نقطې ته رسیدلي چې له یې څخه بیرته ستونزمن کیدل ګران دي او هیڅ واضح سیاسي پای نه لري.
President Donald Trump وویل: "زه د ایران پر وړاندې د حملو د بیا پیلولو څخه یوازې 60 دقیقې لرې وم" [2]. دا څرګندونه په داسې حال کې راغله چې امریکایي چارواکو وړاندیز کړی چې ستراتیژیکو ملاحظاتو دا جګړه فعاله ساتلې ده، حتی په داسې حال کې چې د بشپړې جګړې خطر زیات شوی دی.
تهران د ځواب په توګه په Strait of Hormuz کې د ترافیک د مدیریت لپاره یو مسلکي میکانیزم چمتو کړی [2]. دا سیمه د جګړې لپاره یو اصلي مرکز پاتې کیږي، چیرې چې دواړه خواړه په دې مهمې اوبنیې کې خپلې Assets ځای پر ځای کوي.
سره له دې چې دجګړې حالت موجوده دی، خو ډیپلوماټیکې هڅې دوام لري. د ایرانی وزارت د بهرنیو چارو یوې سرچینې وویل چې د ایران او امریکا خبرې ممکن راتلونکې اونۍ کې په Islamabad کې بیرته پیل شي [2]. دا احتمالي مذاکرې په داسې وخت کې ترسره کیږي چې جګړه خپره کیږي، او د لبنان په اړه د حملو خبرونه راځي، سره له دې چې هلته ceasefire موجوده ده [2].
ایران د امریکا د جګړې لپاره د وړاندې شویو استدلالونو په وړاندې خپل اعتراض څرګند کړی. په U.K. کې د ایران د سفارت یو Spokesperson وویل چې متحده ایالات د ایران پر وړاندې د ډیرو جرمونو لست جوړ کړی [2].
امریکایي چارواکو ټینګار کړی چې اوسمهال هیڅ سیاسي حل لاره نه ښکاري. د واضح exit strategy نشتوالي د دې حالت ته د امریکا د "forever wars" یا ابدي جګړو په توګه اشاره شوې ده [1].
“"زه د ایران پر وړاندې د حملو د بیا پیلولو څخه یوازې 60 دقیقې لرې وم."”
دا موجوده escalation یو داسې ناثابته دوره وړاندې کوي چیرې چې نظامي فشار او احتمالي ډیپلوماسي په یو ځای موجود دي. د حملې نږدې وړتیا څرګندولو او په عین وخت کې په Islamabad کې د خبرو په اړه فکر کولو سره، امریکا او ایران د 'coercive diplomacy' یا جبري ډیپلوماسۍ څخه ګټه پورته کوي ترڅو نفوذ ترلاسه کړي. په Strait of Hormuz باندې تمرکز ښیي چې د نړیوالو تېلو د لېږد اقتصادي ثبات اصلي نقطه ده چې په دې ټکر کې ترې ګټه اخیستل کیږي.
