د لبنان جګړو په وړاندې امریکا او ایران د تعارض کمولو یوه سلول (De-confliction Cell) جوړ کړل

امریکا او ایران د لبنان په جاریو جګړو د حل لپاره د تعارض کمولو د یو سلول (de-confliction cell) په اړه خبرې اترې کړې دي ^[1].

دا تړون د منځنۍ خاورو په ډیپلوماسي کې یو مهم بدلون ښيي، ځکه چې امریکا هڅه کوي سیمه ییزې tensione اداره کړي او مهمې بحري لارې خوندي کړي. خو د دې تړون د شرایطو په اړه چې آیا دوی پر Tehran باندې کافي فشارp exercise کولی شي که نه، د پالیسي جوړونکو ترمنځ تنده debate پیل شوې ده.

خبرې اترې د جونین په منځ کې د منځنۍ خاورو په سیمه کې ترسره شوې ^[1]. دا تړون د خبرو اترو په دویمه ورځ لاس ته راغی ^[1]. د تفاهم یادښت (memorandum of understanding) یو اصلي رکن 60 ورځنی ceasefire یا ceasefire دی ^[3].

څو چارواکان او تحلیلګران استدلال کوي چې دا تړون یو ګام شاته دی. Rep. Ro Khanna (D-CA) وویل: "د ایران جګړې بندول ښه دي. مګر د Trump تړون د JCPOA څخه بدتر دی" ^[4]. نورو منتقدینو وړاندیز کړی چې دا ترتیب د Strait of Hormuz حساسه ساتي، یو تحلیلګر ویېل چې دې تړون د اوبو لاره د بندیانګرۍ (hostage) په حالت کې ساتلې ده ^[2].

د کښټو (shipping) په اړه د اثرونو په اړه متناقضه نظرونه شته. په داسې حال کې چې ځینې استدلال کوي چې تړون ناقص دی، نور وړاندیز کوي چې شاید دې تړون د کښټو د ترافیک د بحالیدو لپاره لاره هواره کړې وي ^[5]. ځینې څارونکي باور لري چې اوسنی یادښت لا هم د دوامداره escalation یا سختې کېدلو د بدیل څخه غوره و ^[3].

پریzőدنت Donald Trump په خبرو اترو کې مرکزي رول لوبولی ^[1]. پختیان پریzőدنت Barack Obama ته منسوب करण्यात شوې ده چې ویلي یې امریکا د Trump د ایران په وړاندې د اقداماتونو څخه وروسته په بد حالت کې ده ^[6].

امریکا او ایران هدف دا درلود چې د یو داسې میکانیزم създаول چې د لبنان د جګړې د ناثاباتیا په مدیریت سره د ناڅاپي escalation مخه ونیسي ^[1]. پایله لرونکی چوکاټ په نږدې ثبات، په ځانګړي ډول په لنډمودت ceasfire باندې تمرکز کوي، نه په هغو اوږدمودتنیو هستوي محدودیتونو چې د پخوانۍ ادارې د کړنلارې ځانګړتیا وه ^[3].