امریکا او ایران د سولې ټینګولو او د هرمز تنگې د بیا کھولنے لپاره پر یو چوکاټ تړون سره اتفاق کړی دی [1].
دا تړون د نړیوالې سوداګریزې لپاره په یوه حساس وخت کې وړاندې شوی، ځکه چې د هرمز تنگه د نړۍ د تر ټولو مهمو کشتي لارو څخه یوه ده. په سیمه کې هر ډول دوامداره تړن یا ناثاباتې د نړیوالو انرژیو قیمتونه او د تجارتي توکو خوندي تګ او راتګ ګواښوي.
President Donald Trump د G7 سرپرستۍ لپاره فرانسه ته سفر کوي، چې هلته د دې ډیپلوماټیکې بریا توقع کیږي چې د بحثونو اصلي محور وي [1]. د یاد چوکاټ تړون هدف دا دی چې د دواړو هیوادونو ترمنځ د پراخې سولې لپاره لاره هواره کړي او ډاډ ترلاسه کړي چې د بحري ترافیک پرته له مداخلې څخه بیرو کیدی شي [1].
د تړون د ځانګړو شرایطو په اړه جزیات په بشپړه توګه افشا نه دي شوي. خو اصلي هدف لاهم په فارسي خلیج کې د ثبات ريښتون او د کشتي لارو نورمال کول دي [1].
د G7 هیوادونو استازواره په فرانسه کې د نړیوالې پالیسۍ د همغږۍ لپاره سره ګروپ کیږي. د امریکا او ایران د تړون وخت د سیمه ایزې ستراتیژۍ کې یو بدلون وړاندې کوي، ځکه چې امریکایي اداره هڅه کوي د دې نوي چوکاټ له لارې د اوږدې مودې کړکېچونه حل کړي [1].
توقع کیږي چې د ولسمشر د فرانسه ته د رسیدو په aftermath کې د امریکا حکومت څخه رسمي بیانیې ورکړل شي. نړیواله محدوده لاهم دې ته متوجه ده چې ایا دا چوکاټ به یو permanent treaty یا د تلپاتې ceasefire لور ته لاوبابه کړي [1].
“ امریکا او ایران د سولې ټینګولو لپاره پر یو چوکاټ تړون سره اتفاق کړی دی.”
دا چوکاټ تړون د ایران په وړاندې د امریکا د بهرنیو چارو په پالیسۍ کې یو احتمالي بدلون दर्शوي. د هرمز تنگې د بیا کھولنے ته د لومبیتوب په ورکولو سره، اداره د نړیوال اقتصاد د سیسټماتیک خطر په اړه اقدام کوي. د دې تړون بریالیتوب دې ته تړلی دی چې ایا دا چوکاټ په یو داسې تصدیق شوی تړون بدلیدلی شي چې هم د امریکا د امنیتي اړونده او هم د ایران د حکومت سیاسي غوښتنې پوره کړي.
