امریکا او ایران اعلان کړل چې دوی به په جنیوا کې د روانو سیمه ییزو 적اواتو د حل لپاره د سولې تړون لاسلیک کړي [1, 2].
دا تړون د یوې داسې سیمه ییزې جګړې د थांबولو لپاره یو criticality هڅه ده چې څو اونۍ وړاندې دوام لري [2]. یو بریالی حل کولی شي د نړیوال تجارت خطرناکه لارې ثبات ومومي او په مینځۍ شرق کې د پراخې جيوسياسي سختۍ سمدني خطر کم کړي.
اروپايي مشالانو د دې اعلان په اړه د ارامه کېدو څرګندونه وکړي [1]. په ټوله اروپا کې چارمندانو وویل چې د واشنګټن او تهران ترمنځ د پراخې تفاهم په لور دا ګام په سیمه کې د نورې ناثباتۍ د مخنیوي لپاره یو اړین ګام دی [1].
په هرصورت، دې ډیپلوماټیکې پرمختګ ته په универса توګه په خوشحالۍ سره نه ګوري. د اسراییلو چارمندانو وویل چې دوی د تړون د شرایطو په اړه د احتیاط او تردید موقف ساتي [1]. د اسراییلو د حکومت دا احتیاط د تړون له اوږد مهال امنیتي اغیزو او په سیمه ییز quyềnي ډینامیکو باندې د هغې د تاثیر په اړه د اندېښنو څخه idea کیږي.
سره له دې چې د سولې تړون ځانګړي جزئیات په بشپړه توګه افشا نه شوي دي، خو په Switzerland کې د لاسلیک مراسم د دواړو هیوادونو ترمنځ په ډیپلوماټیکو اړیکو کې یو مهم بدلون څرګندوي [1, 2]. دا ګام د څو اونیو سختو سیمه ییزو جګړو څخه وروسته راغی چې نړیوالو ټولنې ته د ceasefire لپاره غوښتنې یې اړولې وې.
عربي هیوادونو هم د دې تړون لپاره خپل ملاتړ ښودلی او دا د تلپاتیا سولې په لور د یوې لارې په توګه یې ګڼي [1]. په جنیوا کې د امریکا او ایران ترمنځ همسایي ښيي چې دواړه خواوې د اوسنی بحران د حل لپاره په مستقیمه ډیالوګ کې د ګډون ته چمتیاوې لري [2].
“اروپايي مشالانو د دې اعلان په اړه د ارامه کېدو څرګندونه وکړي”
له فعالې جګړې څخه په جنیوا کې لاسلیک شوی تړون ته لیږد د امریکا او ایران دواړو لخوا یو ستراتیژیک بدلون ښيي ترڅو د یوې اوږدې او ستونزمنې جګړې څخه ډډه شي. په عین حال کې، د اروپايي ارامه کېدو او د اسراییلو احتیاط ترمنځ توپیر ښيي چې که څه هم دا تړون ممکن سمدني جګړې ودروي، مګر کېدای شي هغه بنسټیز امنیتي ستونزې حل نکړي چې سیمه ییزې tensione ته لاره جوړوي.


