امریکا او ایران پلان لري چې د جون ۱۹ [1] په نیټه د تفاهم یو یادښت لاسلیک کړي چې هدف یې د دواړو هیوادونو ترمنځ د 적اواتو پای ته رسول دی [1].
دا تړون د فعال جګړو د بندولو او د نورو مذاکراتو لپاره د یو چو کټ رامنځته کولو له لارې د منځني خاورو په ډیپلوماسي کې یو احتمالي بدلون څرګندوي [2]. خو د دې تړون ثبات لا هم ناڅرپنده پاتې دی ځکه چې دواړه هیوادونه په څو مهمو امنیتي او مالي مسایلو باندې لا هم اختلافات لري [2].
پریزیډنت Donald Trump وویل چې له ایران سره تړون فیصله شوی او باید بریالی شي، او ویې ویل چې د مذاکراتو په دویم مرحلې کې به دا پروسه اسان شي [1].
د Trump ادارې د خوشحالۍ سره سره، راپورونه ښيي چې د دواړو خواوو ترمنځ د پام وړ توپاتونونه لا هم شته [2]. د اختلافاتو اصلي ټکي د لوړ enrichment لرونکي یورانیوم مدیریت او د ایران د کنګل شویو شتمنیو وضعیت شامل دي [2]. دواړه خواوې د لبنان په اړه د ادعاوې شويو بریدونو او د Hormuz Strait کې د ټولو (tolls) د تطبیق په اړه هم جلا پاتې دي [2].
د مذاکراتو د دورې د اسانولو لپاره، اوسنی پلان د ۶۰ ورځو لپاره د Hormuz Strait وړیا خلاصول شامل کوي [1]. دا لنډمهاله اقدام د tensão-ګانو د کمولو لپاره ډیزایین شوی ترڅو ډیپلوماټان د سیمکې د امنیت په اړه پیچلې جنجالونه حل کړي [1].
که څه هم ځینې راپورونه وړاندیز کوي چې دواړه خواوې د یادښت په اړه د وروстки تړون ته نږدې دي [2]، خو نورې سرچینې د امریکا او ایران د موقفونو ترمنځ خالي ځایونه خورا لوی بولي [2]. د لاسلیک مراسم هدف یوې سوله حل ته د حرکت اشاره کول دي، مګر دا یادښت د یو جامع د سولې تړون په پرتله د پیامو یو پیل ته ورته دی [1, 2].
“له ایران سره تړون فیصله شوی، او بریالیتوب به یې تعقیب کړي.”
دا یادښت د یوې ستراتیژیکې حل لارې پر ځای د یو تاکتیکي ceasefire په توګه عمل کوي. د Hormuz Strait کې د ثبات د لنډمهاله کړېدې په ترلاسه کولو سره، امریکا او ایران هڅه کوي دومره باور رامنځته کړي چې د نیوکلیوي enrichment او شتمنیو د ترلاسه کولو په څیر د لوړ خطر مسایلو سره مقابله وکړي، چې تاریخیا یې پخوانۍ ډیپلوماټیکې هڅنې ناکامې کړې دي.
