متحده ایالاتو او ایران د ۲۰۲۶ کال د جون په ۱۷ کې [2] د نظامي 적اواتو د بندولو او د هرمز تنگې د بیا खुल کولو لپاره یو تفاهمي یادښت لاسلیک کړ.
دا تړون د امریکا، اسرائیل او ایران د conflict د ثبات لپاره او د نړۍ د تر ټولو مهمو د ترانسپورت لارو د خوندیتیا لپاره یو Critcal هڅه ده. د制裁و (sanctions) په کمولو او د سولې خبرو د بیا پیلولو سره، دا تړون په یو ناثابته سیمه کې د نورو紧张یو مخنیوی غواړي.
د امریکا 대통령 Donald Trump او د ایران 대통령 Masoud Pezeshkian د دې سند اصلي لاسلیک کونکي وو [1]. دا تړون د پاکستان د لومري وزیر په مرسته لاس ته راغی، چې د لومړنیو پړاوونو او وروستیو تصدیقونو panahon کې یې د میانجی رول لوبوي [1, 2].
دا یادښت له ۱۴ مادهایزو ټکو څخه جوړ دی [3]. دا چوکاټ د نظامي عملیاتو پر سمدستي او دایمي توقف او د تجارت د جریان د تضمین لپاره د هرمز تنگې پر بیا खुलولو تمرکز کوي [1, 4].
د سمدستي ceasefire څخه پرته، دا تړون د امریکا لپاره داسې لاره پرانیستې چې د ایران پر وړاندې خپلې sanctions کمې کړي [4]. دا امتیازات د ایران د اټومي پروګرام په اړه د نویو مذاکراتو د تسهیل لپاره دي [4].
د تړون د دقیق وخت په اړه راپورونه یو څه توپیر لري. The Washington Post وویل چې تړون د ۲۰۲۶ کال د جون په ۱۷ کې د لاسلیک وروسته نافذ شو [2]، په داسې حال کې چې نورو راپورونو د جون په ۱۸ کې د دې پروسې ژوندۍ پوښتنې وړاندې کړې [1].
په دې ډیپلوماټیک بریالیتوب کې د پاکستان رول کلیدي و. د پاکستان لومري وزیر وویل چې دا تړون سمدستي نافذ کېږي، چې tým써 د دوو ضد قوتونو ترمنځ د خالي ځای د پُرولو کې د خپل هیواد رول یې تایید کړ [2].
“دا یادښت له ۱۴ مادهایزو ټکو څخه جوړ دی.”
دا یادښت په منځني خاورو کې د ډیپلوماسۍ په لور یو ستراتیژیک بدلون څرګندوي. د هرمز تنگې د بیا खुलولو، د sanctions د تخفیف او د اټومي مذاکراتو په یو ځای کولو سره، امریکا او ایران هڅه کوي چې اقتصادي ثبات د پخوانیو امنیتي شخړو څخه جلا کړي. د میانجي په توګه د پاکستان ګډون په سیمه ییز ډیپلوماسۍ کې یو بدلون ښيي، چې د واشنګټن او تهران ترمنځ د اړیکو د تسهیل لپاره د یوې بې طرفه دریمې خوا څخه ګټه پورته شوې ده.
