امریکا او ایران د 2026 کال د جون په 15م 一个 tentative memorandum of understanding (موقتي تفاهمي یادښت) اعلان کړی چې هدف یې د دوی د اوسنیو جګړو پای رسول دی [2].
دا تړون ځکه مهم دی چې یې هدف د Strait of Hormuz بیا خلاصول او د ایرانیو بندرونو څخه د امریکایي بحري محاصار لیرول دي. aHowever، منتقدان استدلال کوي چې دا تړون د هغه اصلي ستراتیژیکو اهدافو ترلاسه کولو کې پاتې شوی چې د جګړې په پیلا کې ټاکل شوي وو.
پریزیډنت Donald Trump وویل چې دا تړون یو "great deal" (لویه ګټه) دی [5]. دا یادښت د یوې عسکري جګړې څخه وروسته راغی چې د دې اعلان څخه درې میاشتې وړاندې پیل شوې وه [1]. که څه هم تمه کیږي چې دا تړون د نورو خبرو اترو لپاره لاره پاکه کړي، خو راپورونه ښیې چې دې تړون ته "هغه نازکې موضوعات نه دي حل کړي چې د راتلونکو مذاکراتو لپاره ځانګړې شوي وو" [3].
تحلیلګرانو وویل چې دا تړون د ادارې د اعلان شویو د جګړې اهدافو، په ځانګړې توګه د اقتصادي ارامه کولو او د سیمې د ثبات په اړه، پوره نه کوي. د بحث یو اصلي ټکی د تهران د اټومي وړتیاو حالت دی. د The New York Times د یوې تحلیلې مطابق، "د دې هیواد هسته برنامه لا هم د مذاکراتو موضوع ده" [4].
د یادښت د ځانګړو شرایطو په اړه عامه شفافیت محدود پاتې دی. ځینو raportونو ویلي چې د دې سند جزئیات عام نه دي شوي [6]، پداسې حال کې چې نورو د Strait of Hormuz د очаکیدل شویو بیا خلاصولو او د بحري محاصار د不懂 cessation (توقف) په اړه معلومات ورکړي [2].
د هسته وسلو په اړه د یو جامع حل او د اوږد-مودت امنیتي ضمانتونو نشتوالی پدې معنی دی چې سیمه لا هم د نازکې ډیپلوماسي په حالت کې ده. دا تړون د یوې وروستۍ د سولې تړون په پرتله د ceasefire (توقف ceasefire) په توګه کار کوي، او تر ټولو خطرناک موضوعات یې راتلونکو ډیپلوماټیکو راونډو ته پریښي دي.
“"great deal"”
دا یادښت د سمدني بحري tensione کمولو او د Strait of Hormuz څخه د تېلو جریان د بحال کولو لپاره یو تاکتیکي بدلون څرګندوي. د هستې موضوع په ځنډولو سره، امریکا د 적میتي جګړو لنډمهاله توقف ترلاسه کړی، مګر د جګړې اصلي علت یې له منځه وړ نه دی، چې وړاندېを示 کوي که راتلونکې مذاکرې ناکامې شي، نو د tensione د بیا زیاتیدو خطر لوړ پاتې کیږي.
