متخصصین د امریکا د هغو وروستیو څرګندونو تحلیل کوي چې د سیمې په برخه کې د دوامداره پوځي کړکېچونو سره سره د ایران سره د یوې احتمالي تړیکې ته نږدې کېدو ته اشاره کوي [1].

دا پرمختګونه ځکه مهم دي چې دوی د دوو ضد ځواکونو ترمنځ په ډیپلوماټیکو اړیکو کې د یو احتمالي بدلون ته اشاره کوي، په داسې حال کې چې د میدان کې د کړکېچونو د زیاتوالي خطر لا هم لوړ دی. ډیپلوماټیک乐观-ت (optimism) په یو لاسلیک شوي تړیکې بدلولو توان کولی شي د مینځنۍ خاورې د امنیتي جوړښت تغیر کړي.

د الجزیره د "Niqash al-Sa'ah" په یو بحث کې، ډاکټر ابراهیم فیاض، چې د نړیوالو جګړو پروفیسور دی، وویل چې د امریکا اداره د اوسنیو مذاکراتو د ملاتړ لپاره د乐观-ت (optimism) د یوې Atmos-phere رامنځته کولو هڅه کوي [1]. فیاض ویل چې د تړیکې په مسودې کې پرمختګ شوی دی، که څه هم سند لا تر اوسه بشپړ نه دی [1].

خو نورې نظريې د یوې بهیرې لارې وړاندینې کوي. ډاکټر حسن احمدیان، چې د مینځنۍ خاورې د مطالعاتو پروفیسور دی، وویل چې ایران د پوځي تحرکاتو او دوامداره فشارونو له امله د امریکا د دې څرګندونو ته په احتیاط ځیریږي [1]. دا احتیاط له واشنګټن څخه د ډیپلوماټیکو signal-ګانو او په ځمکنیو حقیقتونو ترمنځ خالي ځای ښکاره کوي.

متناقضه راپورونه لیدل کیږي چې وضعیت نور هم پیچلی کوي. سره له دې چې ځینې تحلیلګران د مسودې په پرمختګ اشاره کوي، د Associated Press راپورونه ښيي چې مذاکرات د "سختو موقفونو" (hardened positions) مرحلې ته داخل شوي دي [2]. دا تفاوت د اوسني ډیپلوماټیک لور ته د ناثابیت ښکاره کوي، چیرې چې د یوې خوا乐观-ت د بلې خوا له سختۍ یا شک سره مخ کیږي.

تحلیلګرانو وویل چې امریکا د عامه乐观-ت څخه د یوې وسیلې په توګه کار използваي ترڅو د پروسې سرعت وساتي. په عین حال کې، ایران د سیمې په برخه کې د فعال پوځي فشارونو په وړاندې د امتیازاتو ورکولو په اړه محتاط پاتې کیږي [1].

“د امریکا اداره د اوسنیو مذاکراتو د ملاتړ لپاره د乐观-ت د یوې Atmos-phere رامنځته کولو هڅه کوي.”

د امریکا د عامه乐观-ت او د ایران د احتیاط ترمنځ تفاوت د یوې لوړې مخاطره لرونکې ډیپلوماټیکې لوبې ته اشاره کوي. که امریکا د ایران د همکارۍ لپاره د پرمختګ یو 'fait accompli' (ناپایله حقیقت) رامنځته کولو هڅه کوي، نو دا ممکن د تهران د هغو غوښتنو سره ټکر وکړي چې د مسودې د بشپړولو وړاندې د ملموسو امنیتي تضمیناتو غوښتونکي دي. د راپور شویو پرمختګونو او 'سختو موقفونو' ترمنځ تناقض ښيي چې که څه هم یو چوکاټ ممکن موجود وي، خو د دواړو هیوادونو بنسټیزې ګټې لا هم په اساسه سره مختلفې دي.