امریکا او ایران د مذاکراتو په یوه Kritikal پړاو کې نښتې دي، ځکه چې دواړه هېوادونه د یوې پختا هستяيي شخارې د حل tentativa کوي [1, 2].
دا بحثونه خورا مهم دي ځکه چې دوی په یوې داسې سیمه کې، چې لا دمخه د لوړ نوسان (volatility) په حالت کې ده، د மேتريکي escalation څخه د ډډه کولو لپاره یو احتمالي لاره وړاندې کوي. یو بریالی تړون کولی شي جيوپولیتیکي ثبات ته بڼه ورکړي او د هستяيي وړتیاوې خپرول (proliferation) curtailed کړي.
امریکايي چارواکوअली په دې وروستیو کې په خبرو اترو کې د یو احتمالي breakthrough ته اشاره کړې ده [1]. ولسمشر Donald Trump ویلي چې مذاکرات په خپلو وروستیو پړاوونو کې دي [2]. په دې بحثونو کې یو نوی وړاندیز شامل دی چې اوس مهال په تهران کې د چارواکو لخوا څیڅل کیږي [2].
دا ډیپلوماټیکې هڅې د امریکا د چارواکو د وروستیو سفرونو سره یوځای شوي دي، چې په کې هند ته سفر هم شامل دی [1, 2]. سره له دې چې امریکا د ارادت او optimist-m څرګندونه کوي، خو وضعیت لاهم تشنجناک دی. senior امریکايي چارواکو ویلي چې که ډیپلوماسي ناکامه شي، نو نظامي اقدام لاهم یو اختیار دی [3].
ایراني چارواکو د خبرو اترو د اوسنیې Trajectory په اړه شکونه څرګند کړي دي. د ایران استازو د Trump administration د چلند په اړه سختې نیونې ورکړې او اوسنی ډیپلوماټیک چاپیریال یې د خیانت په توګه تعریف کړی [3]. دا رنځ د امریکا د دې باور (چې تړون نږدې دی) او د ایران د دې نظر (چې تشنج په حقیقت کې زیات کیږي) ترمنځ خلیان ښیي.
سره له دې چې مخالفې بیانیې شته، مګر دواړه خواوې په دې پروسه کې ګډون ساتلی دی. د واشنګټن او تهران لپاره اصلي هدف د هستяيي شخارې داسې یو تلپاتې حل موندل دي چې د یوې ښکلاړې جګړې مخنیوی وکړي [1, 3].
“ امریکا او ایران د مذاکراتو په یوه Kritikal پړاو کې نښتې دي”
د امریکايي ادارې د optimist-m او د ایران د عامه شکونو ترمنځ تفاوت یو لوړ خطر لرونکی ډیپلوماټیک gamble ښیي. سره له دې چې د 'وروستیو پړاوونو' ذکر ښيي چې شاید یو નક્لي چوکاټ موجود وي، خو په عین وخت کې د نظامي اختیارونو خبرداری د یوې coercive وسیلې په توګه کار کوي ترڅو تهران د وړاندیز منلو ته اړ کړي شي. پایله دې ته تړلې ده چې آیا نوی وړاندیز د ایران اصلي امنیتي غوښتنې پوره کوي یا د یو اړخیزې امتیازاتو غوښتنه ګڼل کیږي.
