د متحده ایالاتو او ایران ترمنځ د تهران د اټومي پروګرام په اړه خبرې د باور او امنیتي تضمینونو اړوندو مهمو خنډونو سره وړاندې کېږي.

دا خبرې خورا مهمې دي ځکه چې دوی به پریکړه وکړي چې ایا ایران ته به د اټومي فعالیتونو د دوام اجازه ورکول کېږي او یا به یو نوی نړیوال تړون د اټومي وسلې د جوړولو مخنیوی کوي.

واشنټن د روانې ډیپلوماټیکې پروسې په Rahmen کې ایران ته پنځه شرطونه [1] وړاندې کړي دي. متحده ایالاتو د دواړو هیوادونو ترمنځ د ژور متقابل ناسمبالنۍ په یادول، د سختو تضمینونو غوښتنه کوي چې ایران به اټومي وسله جوړه نه کړي.

ډونالډ ټرمپ وویل چې ایران د اټومي وسلې نه لرلو ته موافقه کړې ده. خو دا ادعاء لا هم د بحث نقطه ده، ځکه چې د امریکا د شرایطو په اړه نورې راپورټونه تایید نه کوي چې تهران رسمي توګه د داسې وسلې څخه ډډه کیدو ته موافقه کړې [2].

مارکو روبیو وویل چې ولرئ ډونالډ ټرمپ به ایران ته اجازه نه ویه چې د «conventional shield of weapons» (معمولي وسلو یو ډالۍ) جوړه کړي چې ممکن د خپل اټومي پروګرام د پراختیا پټولو لپاره ترې ګټه واخلي. دا دیدګاهه د امریکا د هغه اندیښنې څرګندوي چې معمولي نظامي وړتیاګانې ممکن پټ اټومي پرمختګ پټ کړي.

دا ډیپلوماټیک بن‌بست د تصدیق او تطبیق په اړه یو پراخ جګړه منعکسوي. متحده ایالاتو ټینګار کوي چې پرته له سختو شرایطو او د تصدیق وړ تضمینونو څخه، هر ډول تړون د نقض کېدو خطر لري.

تهران د نړیوالو 制Restrictions فشارونو او د امریکا ادارې لخوا ټاکل شویو ځانګړو شرایطو ته د رسیدو اړونده د غوښتنو سره لاس او ګریز کوي.

"ایران د اټومي وسلې نه لرلو ته موافقه کړې ده."

د امریکا د ادارې د ایران د موافقې ادعاوو او د پنځو ځانګړو شرایطو پر وړاندې دوامداره ټینګار ترمنځ تضاد ښیي چې د سیاسي خطاب او ډیپلوماټیک واقعیت ترمنځ خالي ځای شته. که چېرې د دې تضمینونو له لارې باور رامنځه نشي، نو د خبرو اترو د بشپړ ټاکنې خطر زیاتېږي، چې ممکن په سیمه کې د اټومي tensione د نورې زیاتوالي لامل شي.