امریکا او ایران د دوشمبرې په سویټزرلانډ کې د خبرو اترو پر مهال د یوې وروستۍ اټومي موافقې لپاره په 60-ورځو پلان (roadmap) موافقه وکړه [1, 2].
دا تړون د ودلېدلو د اټومي خبرو اترو د بیا فعالولو او په منځني ختیځ کې د نورو tensione-ګانو د مخنیوي لپاره یو مهم کوشش دی. د یو سخت مهالوار ټاکلو په Procurment سره، دواړه هیوادونه غواړي د ایران د اټومي پروګرام په اړه د اوږدمودې شخړې د حل لپاره نړیوال فشارونه پوره کړي.
دا لوړ پوzi discussions په سویټزرلانډ کې د Bürgenstock resort کې ترسره شوې [1, 2]. قطر او پاکستان د دواړو هیئتونو ترمنځ د خبرو اترو د تسهیل لپاره د میانجیانو رول ترسره کړ [1, 2]. د دې چوکاټ په نتیجه کې 60 ورځې [2] ټاکل شوې ترڅو د یوې جامع تړونې شرایط finalize شي.
د موافقه شویو شرایطو له مخې، تخنیکي خبرې به سمدستي پیل شي [1, 2]. دا جلسې به پر ځانګړو اړجیو او د تصدیق (verification) پر هغو اقداماتو تمرکز وکړي چې د یوې تلپاتې حل لپاره اړین دي. د قطر او پاکستان د بېطرفه میانجیانو کارول د دواړو خواوو د خبرو مېز ته د بیرون په بره کې مرکزي رول لرل.
نړیوالې ټولنې دواړو حکومتونو ته suggested کړې چې د سیمې د ناثاباتۍ څخه د بچ کېدو لپاره ډیپلوماټیک حل ومومي. که څه هم دا پلان د وړاندې لپاره یو منظم لاره وړاندې کوي، خو د 60-ورځو مودې بریا د سمدستي تخنیکي بحثونو په پایلو پورې تړې ده [1, 2].
“ امریکا او ایران د یوې وروستۍ اټومي موافقې لپاره په 60-ورځو پلان موافقه وکړه.”
دا تړون د کلونو tensione-ګانو څخه وروسته ډیپلوماټیکې اړیکو ته د یوې اړخې بدلون ښيي. د قطر او پاکستان د منځګوڼکوونکو په توګه د کارولو له لارې، امریکا او ایران د خبرو اترو د بیا پیل لپاره یو داسې میکانیزم رامینځه راوستی چې د دواړو عزت خوندي پاتې شي. د 60-ورځو Deadline یو ډول عجلت رامینځه راوړي چې ممکن دواړه خواوې مجبور کړي امتیازات ورکړي، هرڅه唔ري چې سمدستي تخنیکي خبرې به دا معلومه کړي چې ایا دا پلان د یوې وروستۍ تړونې لپاره یو可行 لاره ده یا یوازې یو لنډمهاله ډیپلوماټیک gesture دی.
