امریکا او ایران د پاکستان په میانجیتوب سره د یو احتمالي تړون د سولې لپاره ډیپلوماټیکو مذاکراتو ته لاس ښکاره کړی دی.
دا خبرې د ایران د هستوي پروګرام د کنټرول او د بحري بلاک (بندیز) د پای ته رسولو په واسطه د منځنۍ شرق د ثبات لپاره یو مهم هڅه وړاندې کوي. بریالیتوب کولی شي سیمه ییزه ناثاباتۍ کمه کړي، هرڅه مګر واشینګټن او تهران ترمنځ ژور نابسره trust (ناپایداره باور) لا هم شته.
پاکستان د دې پروسې د تسهیل لپاره خپل ډیپلوماټیکې هڅې تیزې کړې دي. د پاکستان د بهرنیو چارو وزیر شاه محمود قریشي د ۲۰۲۶ کال په می ۲۱ باندې وویل: "موږ د سولې پروسې د تېزولو لپاره له واشینګټن او تهران دواړو سره نږدې کار کوو" [1].
سره له دې هڅو، د ایران چارمندانو د وخت په اړه شکونه څرګند کړي دي. د ایران د بهرنیو چارو وزارت یو spokesperson د ۲۰۲۶ کال په می ۲۵ باندې وویل چې د سولې تړون ژیر تکړه نه دی او د امریکا د موقف د مکرر بدلونونو له امله دا پروسه ستونزمنه شوې ده [2].
د مداخلې تورونه هم surfaced شوي دي. د ایراني چارمندانو د ۲۰۲۶ کال په می ۲۳ باندې وویل چې متحده ایالات د مذاکراتو تخریب کوي [3]. نورې راپورونه ښيي چې تهران باور لري چې اسراییل پر دې پروسې فشار راولي او هڅه کوي چې سیمه ییزه ناثاباتۍ د ساتلو لپاره مذاکرات تخریب کړي [1].
دا ډیپلوماټیکې tensione د پراخې سیمه ییزې جګړې سره یوځای کیږي. اسراییلو د لبنان پر وړاندې خپلې حملې پراخې کړې دي، په داسې حال کې چې د امریکا او ایران مذاکرات په وروه توګه پرمخ ځي [1].
د مذاکراتو د پرمختګ په اړه متناقضه راپورونه لا هم شته. پداسې حال کې چې ځینې سرچینې وړاندیز کوي چې مذاکرات یوې Kritikal مرحلې ته رسیدلي او تړون نږدې دی [1]، د ایراني چارمندانو ویلي چې تړون لا هم لرې دی [2].
“"د سولې تړون ژیر تکړه نه دی، او د امریکا د موقف مکرر بدلونونه یې ستونزمن کوي،"”
د میانجوب په توګه پر پاکستان تکیه ښيي چې د امریکا او ایران ترمنځ بهرنی مستقیم اړیکې لا هم د رسمي ډیپلوماسۍ لپاره ډیرې نازکې دي. د تخریباتو په اړه متناقضه ادعاوې — چې پکې ایران دواړه امریکا او اسراییلو ته ملامتونه ورکوو — د یوې geopolitical بن بست ته اشاره کوي چیرې چې سیمه ییز امنیتي ګټې ډیری وختونه د ډیپلوماټیکې breakthrough احتمالات له منځه وړي.
