د پاکستان فیلډ مارشل عاصم منیر د امریکا او ایران ترمنځ د سولې مذاکراتو لپاره د وړاندګاندۍ توفیق په موخه تهران ته ورسېد [1, 3].

دا ډیپلوماټیک هڅه د خلیج د شخړې د پایپرا xúc او د Strait of Hormuz د بیا خلاصولو لپاره ترسره کېږي، په داسې حال کې چې امریکا او ایران د یو محدودې هستوي او بحري تړون په لټه کې دي [1, 2, 3].

د مذاکراتو د وضعیت په اړه راپورونه متضاد دي. ځینې سرچینې ښيي چې مذاکرې یوه حساسه مرحله ته رسیدلې او د یوې پاڼې د یادښتنامې (memorandum) مسودې ته تمرکز شوی دی [3]. Marco Rubio ویل چې له ایران سره په مذاکراتو کې «لږ پرمختګ» شوی دی [1]. د ایران چارواکو ویل چې د امریکا راتلونکي وړاندیز تر یوې اندازېه د جنګي خواونو ترمنځ خالي ځای ډک کړی دی [3].

په دې entanto، نور راپورونه وړاندې کوي چې ډیپلوماټیک پروسه یوې بنستې ته رسیدلې ده. د Bloomberg یو راپور وايي چې امریکا او ایران پدې اوختنۍ کې د سولې مذاکراتو دویمه مرحله پیل کولو ته ناتوان شول [2]. دا ښيي چې د فیلډ مارشل منیر د راتګ سره سره، د پاکستان وروستیو هڅو ته سمدستي توګه د رسمي مذاکراتو نوې مرحله نه پیل شوه [2].

پریzőډنټ Trump ویل چې هغه به د اوسني وړاندیز لپاره د ایران ځواب ته «څو ورځې» انتظار وکړي [4]. د وخت او د یادښتنامې د مسودې د حقیقي پرمختګ په اړه ناڅرګندیت په سیمه کې د اوسني ډیپلوماټیک حالت ناثاباتیت څرګندوي.

د فیلډ مارشل منیر په تهران کې موجودیت په سیمه کې د ثبات لپاره د پاکستان فعال رول ښيي. تمرکز لا هم دې ته دی چې آیا د یوې پاڼې سند کولی شي د یوې پراخې تړون لپاره د بنسټ رول ولوبوي، یا د اوختنۍ د پلان شویو مذاکراتو د پیل نه کېدل د یوې ژورې بنستې نښه ده [2, 3].

«له ایران سره په مذاکراتو کې 'لږ پرمختګ' شوی دی.»

د «لږ پرمختګ» او «ودېدلو مذاکراتو» ترمنځ متضاد راپورونه یو نازک ډیپلوماټیک چاپرتیا ښيي، چیرې چې کوچني تخنیکي ګټې — لکه د یوې پاڼې یادښتنامه — د لویو سیاسي خنډونو د ماتولو لپاره مبارزه کوي. د پاکستان پریکړه چې د فیلډ مارشل منیر په څیر یو لوړ پوړی نظامي چارواک وغواړي، ښيي چې وړاندګاندۍ توفیق یوازې له ډیپلوماټیکو لارو څخه د امنیتي-بسته ډیپلوماسۍ لور ته اړوند شوی ترڅو په Strait of Hormuz کې بحري tensione حل کړي.