امریکا او ایران د ۱۸ جون ۲۰۲۶ [1] په نیټه د روانې جګړې د پایپېراو او سیمه ییز ثبات د رغولو لپاره د سولې په لومړنی تړون لاسلیک وکړ.
دا تړون ځکه اهمیت لري چې د هرمز تنگې د تړلو او د ایران د اقتصادي انزوا مسایلو ته اشاره کوي، چې دواړو نړیوالو انرژي بازارونو او امنیت ته ګډوډي اړولې وه.
دا تړون له ۱۴ ماده ای تفاهمي یادښت څخه تشکیل شوی [3]. د تړون د 条ټونو له مخې، امریکا به پر ایران اقتصادي sanctions لګولې [5] او د هرمز تنگه به د خوندي کشتيرانی لپاره بیا خلاصه شي [4]. د دې اقداماتو هدف د سمدستي جګړې حل کول او د هستییزو مذاکراتو د دوام لپاره یو چوکاټ رامینځه راتول دي [2].
د تړون د وخت په اړه د خبرګزیو ادارو raportونه یو څه توپیر لري. CNN raport کړی چې لاسلیک د ۱۸ جون ۲۰۲۶ په نیټه شوی [1]، خو Associated Press د دې تړون خبر د ۱۷ جون ۲۰۲۶ په نیټه ورکړی [2].
پاکستان د دې مذاکراتو په تسهیل کې مهم رول memainkan کړ. لومړی وزیر شهباز شریف وویل چې تړون اعلان شوی [6]، او سیمه ییز raportونه ښيي چې پاکستان د امریکا او ایران ترمنځ د ثبات لپاره د یو کلیدي میانجی په توګه وړاندې شوی [3, 4]. دا ډیپلوماټیک هڅه د ۲۰۲۶ کال د جون ۱۰ او ۱۷ نیټو ترمنځ د یوې اونۍ د میانجۍ فعالیتونو څخه وروسته رامنځه راغله [2].
پریزیډنت Donald Trump او پریزیډنت Masoud Pezeshkian د یاد یادښت اصلي لاسلیک کوونکي دي. دا تړون د جګړې په پای کولو او د نړۍ د یوې تر ټولو مهمې بحریې نقطې له لارې د تېلو د جریان د بحالیدو په اړه تمرکز کوي [2, 3].
که څه وړاندې ځینې نړیوالو خبرګزیو سمدستي د پاکستان د ښارکې ذکر نه کړ، خو سیمه ییزو سرچینو وویل چې د شریف حکومت میانجۍ د دې لویې بریا لپاره اړینه وه [3, 4].
“امریکا به پر ایران اقتصادي sanctions لګولې”
دا تړون په مینځنی ختیځ کې د紧张اتو د کمولو په لور یو ستراتیژیک بدلون څرګندوي. د هرمز تنگې د بیا खुलېدو او د sanctions د لګولېدو په Procuration، دواړه هیوادونه د پخوانۍ 'maximum pressure' پالیسۍ پر ځای د نړیوالو تېلو قیمتونو او بحریې تجارت د ثبات ته لومبیتوب ورکوي. د میانجی په توګه د پاکستان ښارکه د سیمه ییزو ځواکونو د هغه tendência ښکاره کوي چې کله مستقیم ډیپلوماسي ناکام شي، د واشنګټن او تهران ترمنځ د خلا پوره کولو لپاره لاس줘 ورکوي.
