امریکا او ایران د ۲۰۲۶ کال د جون ۱۴، جمعې په ورځ، د یوې د تفاهم Memorandun of Understanding لاسلیک کړ چې نږدې څلور میاشتې وړاندې پیل شوې جګړې ته د پای ټکی کېږدي [1].
دا تړون د نړیوالو د تېلو قیمتونو د ثبات او د هغو سیمه ییزو proxy جګړو د کمولو هدف لري چې نړیوال بازارونه یې ګډوډ کړي وو. د نظامي عملیاتو په بندولو سره، دا تړون په Middle East کې د نورو tensione هاغو د مخنیوي او د واشنګټن او تهران ترمنځ د ډیپلوماسي اړیکو د یوې بنسټیزې کچې د رغوستولو هڅه کوي [1, 3].
د پاکستان لومړي وزیر شهباز شریف په دې مذاکراتو کې د میانجې رول لوبوي. دا تړون غوښتنه کوي چې په ټولو fronts، په ځانګړي ډول په لبنان کې، نظامي عملیات سمدستي او په تلپاتې ډول بند شي [1]. سربېره پر دې، په تړون کې د ایراني تاسیساتو د څارنې لپاره د nuclear inspectors د بیرونو غوښتنه شوې ده [2, 4].
شهباز شریف وویل: "په ټولو fronts، په ځانګړي ډول په لبنان کې، نظامي عملیات سمدستي او په تلپاتې ډول بند شي" [1].
سره له دې چې دا تړون د جګړې دCombat phase ته په رسمي ډول د پای نښه ده، ځینې څارونکي وايي چې بنسټیزې ستونزې لا هم نه دي حل شوې. دا بنيادي tensão هاغو راتلونکو مذاکراتو ته postponed شوي دي، چې پدې معنی چې دا سوله په اصل کې د جګړې بندول دي نه چې یو جامع treaty وي [5].
دا تړون نږدې څلور میاشتې جګړې وروسته لاسلیک شو [1]. ډیپلوماسي چوکاټ ته دا لیږد د سیمې د ثبات تضمینولو او د nuclear programs باندې د نړیوال نظارت د پړاو په پړاو بیرون لپاره هدفとしている [2, 4].
“دا تړون د نړیوالو د تېلو قیمتونو د ثبات او د سیمه ییزو proxy جګړو د کمولو هدف لري.”
دا Memorandum of Understanding د یوې وروستۍ د سولې تړون په ځای د ceasefire په توګه کار کوي. که څه هم د nuclear inspectors بیرون او په لبنان کې د نظامي فعالیتونو بندول د یوې پراخې سیمه ییزې جګړې سمدستي خطر کموي، خو د بنسټیزو شکایتونو deferment ښيي چې اوږد مهاله ثبات د راتلونکو ډیپلوماسي rounds په بریالیتوب پورې اړه لري. د پاکستان لخوا دا میانجې په US-Iran tension هاغو د حل کولو کې د سیمه ییزو من中间-ګانو د geopolitical رول کې یو بدلون څرګندوي.
