پریزیډنت Donald Trump او د ایران چارواکي د غربي آسیا د شخوړو د پایپراساس او د ایران د هستوي پروګرام د حل لپاره د سولې تړون په اړه مذاکره کوي.
د دې خبرو پایله ممکن د هستوي وسلو ترلاسه کول مخنیه کړي او سیمه ییز امنیت، په ځانګړې توګه د Strait of Hormuz او لبنان په اړه، ثابته کړي.
Trump د سولې په اړه د مذاکراتو په اړه وویل: "یو تړون ته نږدې یو" [1]. خو د تهران له خوا دا پروسه له سختو ختاګانو سره وړاندې کیږي. د ایران لوی مذاکره کوونکی، Mohammad Bagher وویل چې د ایران حکومت به هیڅ تړون ته لاس نه وهي ترڅو چې د هغه حقونه په بشپړ ډول خوندي نشي [2].
ډیپلوماټیک پرمختګ د سیمه ییزو تاوتریخوالي له امله ځنډ شوی دی. ایران په لبنان کې د حملو څخه وروسته مذاکره ودرولې، چې په کې د 2026 کال د جون ۱مې د اسراییلو یو هوایي حمله شامله وه [3]. کله چې د مذاکراتو د تعلیق په اړه ترې پوښتنه وشوه، Trump وویل: "زه واقعیا پرې خیال نه کوم" [1].
دا مذاکره د امریکا د هډف (د هستوي وسلو لرونکي ایران د مخنیة کولو) او د تهران د غوښتنې (د souverain حقونو او د محدودیتونو د لګښت) ترمنځ توازن پیدا کول غواړي. په سیمه کې ناثاباتي دوام ورکوي او پر نړیوالو بازارونو، په ځانګړې توګه د خام crude oil او طلای په بیو اغیز کوي [3].
سره له دې چې د امریکا پریزیډنت د خوشبینه احساساتو څرګندونه کوي، خو د دواړو هیوادونو ترمنځ فاصله لا هم زیاته ده. په داسې حال کې چې امریکا پر هستوي ذخایرو تمرکز کوي، ایران خپل ګډون له پراخې سیمه ییزه پیژندنه او د خپلو اتحادیو پر وړاندې د بهرنیو حملو د بندیز سره تړلی دی [2].
“"یو تړون ته نږدې یو،" پریزیډنت Donald Trump د ایران او امریکا د سولې مذاکراتو په اړه وویل.”
د Trump د ادعاوې (چې تړون نږدې دی) او د ایران د پریکړې (د مذاکراتو د بندولو) ترمنځ تناقض یو نازک ډیپلوماټیک چاپو ته اشاره کوي. د سیمه ییزو نظامي اقداماتو — لکه د جون ۱مې هوایي حمله — او د هستوي مذاکراتو د پرمختګ ترمنځ تړاو ښیي چې وروستۍ تړون ډیر پورې په لبنان او Strait of Hormuz کې پر جیوپوټیک ثبات تکیه کوي، نه یوازې پر هستوي ذخایرو تخنیکي جزیاتو.
