امریکا او ایران د پاکستان په وړاندې د یوې سولې تړون په اړه مذاکره کوي ترڅو د لسیزو د hostility پای ته ورسوي [1, 2].
دا بحثونه خورا مهم دي ځکه چې یو احتمالي حل کولی شي د نړیوالې انرژۍ بازارونه ثبات ته ورسوي او هغه تورمي فشارونه کم کړي چې پر نړیوال اقتصاد اغیز کوي [3, 4].
د پاکستان تحلیلګاره اکرم سهګل ویل یې چې دا مذاکره احتمالي پایلې لري [1]. دا خبرې هڅه کوي هغه پخوانۍ کړکې reducible کړې چې تاریخي ډول د Strait of Hormuz ثبات او د تېلو نړیوالو لېږدونو ته ګواښ وستلی دی [4, 5].
د دې خبرو په اړه د بازار عکس العملse مختلط ښکاري. د सोने قیمتونه بیا لوړ شوي ځکه چې د یو احتمالي تړون په اړه optimism د پانګونې تړونکو احساسات تهکوي [6]. خو د انرژۍ په برخه کې اغیزې ممکن ډېر پیچلي وي. ځینو تحلیلګرو ویلي چې د سولې تړون ممکن اوس مهال د تېلو بازار د ژگونې لپاره کافي نه وي، او یادونه یې کړې چې د تېلو ذخایرو کموالی به احتمالاً د دې سره Независиانه وي چې آیا Strait of Hormuz بیا خلاصیږي که نه [3].
دا مذاکره د یوې وړاندیز باندې تمرکز کوي چې هدف یې د هغې جيوپولیتیکي کړکې کمول دي چې د بازار په نوسو نکاره (volatility) کې رول لوبوي [4]. د conflict د بنسټیزو علتونو په حل کولو سره، دواړه هیوادونه هیله لري چې د نړیوالې سوداګرۍ او د انرژۍ د امنیت لپاره یو ډیر Predictable چاپېرتیا رامینځته کړي [2, 4].
سره له دې چې په پاکستان کې ډیپلوماټیکې هڅې د اړیکو په برخه کې یو لوی بدلون ښيي، خو حقیقي اقتصادي ارامه کول د تړون پر ځانګړو شرایطو او د هغې د پلي کولو په سرعت پورې اړه لري [3, 6].
“ امریکا او ایران د پاکستان په وړاندې د سولې تړون په اړه مذاکره کوي.”
یو بریالی تړون به د منځنۍ خاورې په ډیپلوماسي کې یو بنسټیز بدلون وي، چې احتمال لري هغه 'جيوپولیتیکي خطر ప్రీمیوم' کم کړي چې اوس مهال د انرژۍ په قیمتونو کې شامل دی. خو د सोने او تېلو د بازارونو ترمنځ توپیر ښيي چې که څه هم پانګونې تړونکي د نړیوال خطر په عمومي کچه کموالی ویني، خو د تېلو په ذخایرو کې Стراکچرال deficienties ممکن د ډیپلوماټیکو ګټو په پرتلا ډیر اغیزمن وي.





