د پاکستان لومړی وزیر شهباز شریف اعلان کړ چې تمه کېږي امریکا او ایران به د ۲۴ ساعتو په جریان کې د سولې تړون لاسلیک کړي [1].
دا تړون د سیمې د ثبات لپاره یو مهم turning point دی، ځکه چې یې هدف د میاشتو وړاندې پیل شوی conflict پای ته رسول او د هرمز تنگې له لارې د تجارتي کشتۍ تګ او راتګ بحالول دي [3, 5].
شهباز شریف د ۱۳ جون ۲۰۲۶ रोजी له اسلام اباد څخه په خبرې کولو کې ویل چې پاکستان د دې خبرو اترو لپاره د میانجي (mediator) رول ترسره کړی [1, 2]. هغه وویل: "موږ د سولې تړون ته نږدې یو او تمه لرو چې په ۲۴ ساعتو کې لاسلیک شي" [1].
پداسې حال کې چې ځینې راپورونه ښيي چې تړون ممکن د ۲۴ ساعتونو په موده کې لاسلیک شي [1, 3]، د امریکا د ادارې یو高级 چارواک وویل چې دواړه خواوې پر متن موافقه کړې او تمه لري چې په راتلونکو ورځو کې لومړنی تړون لاسلیک شي [2]. د ایران بهرنی وزیر ویلي: "تړون هیڅکله دومره نږدې نه و" [4].
د لاسلیک پروسې په اړه په سرچینو کې توپیر شته. ځینې راپورونه وړاندیز کوي چې تړون ممکن د امریکا او ایران د چارواکو لخوا په ډیجیټل ډول لاسلیک شي [3]. نورې سرچینې یوازې دا وايي چې تړون په راتلونکو ورځو کې تمه کېږي پرته له دې چې کومه ځانګړې طریقه ذکر کړي [2].
دا تړون د پوړې شوې پوځي tensão او د بحري تجارت د ګډوډۍ له یوې دورې وروسته嚟 شي. د دې تړون اصلي موخې د دښمنۍ 종료ول او د هرمز تنگې بیا خلاصول دي، چې د نړیوالو انرژۍ بازارونو لپاره یو حیات artery دی [3, 5].
سره له دې چې د ډیپلوماسي په اړه 낙اتي (optimism) شته، خو وروستۍ راپورونه ښيي چې د هرمز تنگې ته نږدې پوځي عملیات تېز شوي دي، په داسې حال کې چې دواړه هیوادونه وروستۍ موافقې ته روان دي [2].
“موږ د سولې تړون ته نږدې یو او تمه لرو چې په ۲۴ ساعتو کې لاسلیک شي.”
د امریکا او ایران د conflict احتمالي حل به د هرمز تنگې د خوندي کېدو په واسطه د نړیوالو د تېلو بیو او د بحري بیمې د نرخونو پر وړاندې د پام وړ فشار کم کړي. سربېره پر دې، د میانجي په توګه د پاکستان رول د سیمې په ډیپلوماټیکو ډینامیکو کې یو بدلون ښيي او اسلام اباد د غربي ځواکونو او تهران ترمنځ د یو کلیدي واسطې په توګه ځای په ځای کوي.
