د امریکا او ایران ترمنځ د سولې تړون لپاره مذاکرې د وروستیو پوځي حملو او ډیپلوماټیکو اختلافاتو له امله لاسې نه دي حل شوې.
دا بنسټیزه کړکېچ د Hormuz تنگو د نااستثکاره کولو او د سیمې د زیاتېدونکو tensione-ونو په وړاندې د ایران د اټومي پروګرام د حل کولو د هڅو د پیچلتیا خطر لري.
پریző ډونالډ ټرمپ د 2026 کال د مایC 29 نیټې ته په Situation Room کې وګوښته [2]، ترڅو د مسودې تړون د چوکاټ په اړه وروستی تصمیم ترلاسه کړي. په هغه وخت کې ټرمپ وویل چې د ایران پر وړاندې به د امریکا بحري بلاکاد (بندبند) لیره شي. هغه د ملاقات څخه وروسته خبریالانو ته وویل: "تړون به په پای کې ښه شي" [3].
خو ډیپلوماټیک پرمختګ د پوځي عملیاتو له امله ګډوډ شو. امریکا د 2026 کال د جون 1 نیټې ته حملې پیل کړې [1]، په داسې حال کې چې راپورونه ښکاره کول ټرمپ د مسودې تړون چوکاټ سختوي. دا حملې په لبنان کې د پراخې نااستثکامو، په ځانګړې توګه په Tyre او Beirut کې د ناثباتیت سره یوځای شوې [4].
ایران وروسته له دې، د لبنان په حملو استناد करून له امریکا سره خپلې خبرې ودرولې [5]. کله چې د مذاکرې د ټاکنې د ایران د پریکړې په اړه پوښتنل شول، ټرمپ وویل: "زه واقعاً پروا نه لرم" [6]. سره له دې، امریکا د ایران د اټومي پروګرام په اړه د اضافي امتیازاتو لپاره خپل فشار ته دوام ورکړ.
د ایران د پوځ دننه عکس العملونه ډیپلوماسي لپاره یو تریخ 전망 وړاندې کوي. یو unnamed ایرانی افسر وویل چې له امریکا سره د جګړې تکرار 불가 avoided (ناپریره) دی [7]. که څه هم ځینې راپورونو وړاندیز کړی چې دواړه خواړه یوې موافقې ته نږدې وې، خو اوسنیو پیښو وړاندیز په معلقتي حالت کې پریښی، ځکه ایران د امریکا د بدلونونو وروسته د مسودې د تعدیل کوشش کوي [8].
دا کړکېچ د اټومي اهدافو او په لبنان کې د Israel او Hezbollah ترمنځ د روانې جګړې په تقاطع کې تمرکز کوي [9]. دواړه هیوادونه د غوښتنو تبادلې ته دوام ورکوي پداسې حال کې چې په سیمه کې پوځي فعالیتونه روان دي.
“"تړون به په پای کې ښه شي,"”
د دې خبرو ناکامي ښیست، چې یو اټومي تړون نشي کول د سیمې د Proxy جګړو څخه جلا کړي. د سولې تړون د لبنان او د Hormuz تنگو د پیښو سره د تړاو په واسطه، امریکا او ایران دواړو یو داسې ناثابته چاپېره създа کړې چې چیرې یوه یوازې پوځي حمله کولی شي د میاشتو ډیپلوماټیک پرمختګ له منځه یوسي.



