امریکا او ایران د جګالې په پایولو کې یوې موافقتۍ ته نږدې دي، وروسته له هغه چې میانجیوایانو د یوې Preliminay سولې د تړون متن চূড়ান্ত کړی دی.

د دې شخړې حل کول د نړیوالې سوداګریزې لپاره خورا مهم دي، ځکه چې دا تړون د Strait of Hormuz له لارې د سوداګریزېK شپریشن (shipping) بحالیدو او د امریکا د بلاکېد (blockade) او sanctions د لیرې کولو هدف لري [1, 3].

د پاکستان首相 شهباز شریف، چې په دې مذاکراتو کې یې د میانجیوای په توګه رول لوبولی، وویل چې دواړه هیوادونه د سند په ځانګړي متن باندې یوې اتفاقي پریکړې ته رسیدلي دي. شریف وویل: " امریکا او ایران د یوې تړون په wording باندې موافقت کړی دی" [3].

ډیپلوماټیکو سرچینو د جون د 12 او 13 نېکو په تاریخ وویل چې دواړه خواړه د یوې رسمي تړون ته تر هر وخت زیار نږدې دي [1, 2, 3]. دا تړون د دښمنۍ پر سمدستي بندیز او په Middle East کې د مهمو بحري لارو د بیا خلاکولو باندې تمرکز کوي [1, 3].

سره له دې خبرو څخه، د مذاکراتو د اوسني حالت په اړه ځینې تناقضونه لا شته دي. پداسې حال کې چې ځینې خبرې د تړون د চূড়ান্ত کېدو په اړه اشاره کوي، نورې خبرې وړاندیز کوي چې ایران د یوې চূড়ান্ত تړون د لاسرسي رد کړی دی [2].

د شریف په مشرۍ د میانجیوای هڅې د سیمې د ثبات او د شخړې د نورې توندۍ د مخنیو کولو لپاره یو مهم ډیپلوماټیک ګام دی [3]. امریکا او ایران تېره څو ورځې د ceasefire د شرایطو په اصلاح کولو کې تېرې کړې ترڅو د دښمنۍ د یو تلپاتې پای ډاډ ترلاسه شي [1, 2].

امریکا او ایران د یوې تړون په wording باندې موافقت کړی دی.

د Strait of Hormuz احتمالي بیا خلاکول د دې تړون تر ټولو مهم اقتصادي اړخ دی، ځکه چې دا لاره د نړیوالو تېلو د لېږد لپاره یو اصلي رګ دی. سره له دې چې চূড়ান্ত شوی متن د یوې لویې بریا په اړه اشاره کوي، خو د ایران په عامه موقف کې موجود تناقض ښیې چې د یو Preliminary تړون څخه د یو لاسلیک شوی تړون ته لیږد لا هم یو نازک ډیپلوماټیک کړکېچ دی.