امریکا او ایران د میاشتو اوږده conflict د پایپېراو لپاره د سولې د یوې تړیکې چوکاټ ته رسیدلي دي [1].

دا تړیکه د دې هدف لري چې ایران د اټومي وسلې ترلاسه کولو څخه منع کړي او Strait of Hormuz د نړیوالو کشتی‌رانیو لپاره بیا پرانیزي [1, 3]. دا ګامونه د نړیوالو د انرژۍ بازارونو د ثبات او د یوې پراخې سیمه ییزې جګړې د خطر کمولو لپاره خورا مهم دي.

د پاکستان لومړی وزیر شهباز شریف وویل چې احتمال شته دا تړیکه په راتلونکو 24 ساعتونو کې په الکترونیکي ډول لاسلیک شي [2, 4]. د دواړو هیوادونو ترمنځ تخنیکي خبرې به په راتلونکې اونۍ کې ترسره شي [1].

که څه هم پاکستان په دې خبرو کې د посредانۍ رول لوبولی، خو د رسمي لاسلیک وخت لا هم د بحث نقطه ده. ایران د دې مهالوار تایید کړی نه او دا وړاندیز یې رد کړی چې تړیکه به په راتلونکو 24 ساعتونو کې لاسلیک شي [3].

دا چوکاټ په Middle East کې د میاشتو tensione وروسته وړاندې شوی. دا تړیکه د یوې منظمې ډیپلوماټیکې پروسې له لارې د سولې لپاره د یوې تلپاتې لارې رامنځته کولو کوشش کوي، چې پله یې دا لومړنی الکترونیکي لاسلیک دی او وروسته به یې مفصل تخنیکي مذاکرې پیل شي [1, 2].

د امریکا او ایران رسمي استازو تر اوسه د دې چوکاټ د ځانګړو شرایطو په اړه ګډ بیانیې نه دي خالو. خو د پاکستان د посредانۍ هڅې دواړه خواوې د یوې لومړۍ موافقې په لور د راوستلو کې کلیدي رول لوبولی [2, 4].

“ امریکا او ایران د سولې د یوې تړیکې چوکاټ ته متفق شوي دي.”

دا چوکاټ په Middle East کې د جیوپولیټیک یو احتمالي بدلون ښيي، چې له فعال conflict څخه د مذاکره شوې حل لور ته حرکت کوي. که الکترونیکي لاسلیک ترسره شي او تخنیکي خبرې پرمخ لاړې شي، دا ښایي د اټومي خپرونې او په Strait of Hormuz کې د بحري امنیت په اړه ډیپلوماټیکو اړیکو ته د بیرغیو نښه وي. خو د پاکستان د مهالوار او د ایران د تایید نه کیدو ترمنځ توپیر ښيي چې د تړیکې وروستۍ پلي کول لا هم نازک دي.