امریکا او ایران د ۲۰۲۶ کال د جون پر ۱۷م یو تفاهمي یادښت اعلان کړ چې هدف یې د ۶۰ ورځني ceasefire رامنځته کول دي [1].
دا تړون د دواړو هیوادونو ترمنځ د روانې جګړې د بندولو او د یوې وروستۍ د سولې تړون لپاره د ډیپلوماټیکې کړکۍ د جوړولو هدف لري. دا تړون د نړۍ د تر ټولو مهمو د shipping lanes څخه د یوې د بلاک کولو په حل کولو سره د نړیوالې انرژۍ د Kritikal اندېښنو په اړه اقدام کوي.
په دې ۱۴ ماده ای یادښت کې د ایران یوه ژمنه شامله ده چې هغه به اټومي وسلې نه جوړوي [2]. په بدل کې به امریکا د sanctions څخه د معافۍ ورکول وي ترڅو ایران ته د خپلې تېلو د پلور اجازه ورکړل شي [2].
د تړون له لوستلو وروسته ولسمشر Donald Trump وویل: "دا د سولې په لور یو لوی ګام دی" [3].
د امریکا یو senior official وویل چې ایران به سمدستي د Strait of Hormuz د بیا کھولنے لپاره ګامونه واخلي او هغه ته به اجازه ورکړل شي چې پرته له کومو restrictions تېل وپلوري [4]. د دې تنگې بیا خلاصیږي سټایټ د لاسلیک څخه سمدستي وروسته تمه کیږي [4].
سره له دې اعلان سره، ځینې تحلیلګار وړاندیز کوي چې دا تړون نیمګړی دی. د Council on Foreign Relations رئیس Michael Froman وویل چې دا تړون ټنګه خلاصیږي خو ډیری Kritikal مسلې، په ځانګړې توګه د ایران د اټومي پروګرام په اړه، حل نه شوې دي [5].
پداسې حال کې چې د امریکا چارواکو په عامه توګه د تړون بشپړ شرایط بیان کړي دي، خو راپورونه ښيي چې ایران لا تر اوسه د ۱۴ ماده ای یادښت د ځانګړي متن تایید نه دی کړی [6].
“ولسمشر Donald Trump وویل: "دا د سولې په لور یو لوی ګام دی."”
دا تړون د Strait of Hormuz د بیا خلاصیدو له لارې د نړیوالو د تېلو بازارونو د ثبات لپاره یو تاکټیکي بدلون څرګندوي. aHowever، د امریکا د عامه افشااوو او د ایران د تایید د نشتون ترمنځ توپیر یو نازک ډیپلوماټیک پُل وړاندې کوي. د ۶۰ ورځنیه کړکۍ د یوې آزمایشي دورې په توګه کار کوي ترڅو معلومه شي چې ایا د جګړې د تل永久 بندولو امکان شته او یا ایا اټومي ژمنې د نړیوالې امنیتي اندېښنو د پوره کولو لپاره کفایت کوي.
